Dorpsfeesten en festivals zuchten onder regeldruk: 'Komt steeds meer bij kijken'

ja sorry maar elk dorpsfeestje moet tegenwoordig draaien alsof het lowlands is: beveiligingsplan, verkeersplan, stikstof, EHBO, poortjes, en dan nog een boze buurtapp omdat er om 22:05 muziek stond. vrijwilligers haken gewoon af als ze meer achter de laptop zitten dan achter de tap, en dan is straks alles “professioneel” en dus onbetaalbaar.

maar waarom kunnen gemeentes niet gewoon één simpel standaardpakket maken voor een dorpsfeest, in plaats van 12 loketten die allemaal nét iets anders willen en je weer terugsturen omdat er een vinkje mist??? en die kosten dan: leges, hekken, verplichte beveiliging, huur van een aggregaat… en dan verbaasd doen dat de bierprijs 4 euro is en niemand meer vrijwilliger wil zijn?? En dan?? moet ik dat maar goed vinden??!!

Ik merk dat er ook een soort angst-energie achter zit bij gemeentes en verzekeraars: als er íets misgaat wil niemand verantwoordelijk zijn, dus stapelen ze regels en vinklijstjes tot het “dichtgetimmerd” voelt. Waarom niet gewoon werken met vertrouwen + een simpele basischeck en dan bij herhaald gedoe of grote festivals pas de zware molen aanzetten, want nu jaag je precies die vrijwilligers weg die een dorp nog bij elkaar houden. En ondertussen koopt iedereen z’n gezelligheid wel online, maar dat voelt toch nooit hetzelfde als met z’n allen op het plein met een biertje en een slechte coverband ;-)

Ik hoor in de salon van die penningmeester-types dat het niet eens alleen “regels” zijn, maar vooral dat je vooruit alles moet aftikken: borg, huur wc-wagen, pinapparaat, verzekering die ineens zegt “oh buitenbar? toeslag”, en dan loop je als dorp dus financieel al achter voordat de eerste bitterbal warm is. En als het dan één keer regent ben je meteen de klos, dan snap ik wel dat niemand z’n naam nog onder zo’n feest wil zetten hoor.

dat “alles veilig” snap ik echt, maar het voelt alsof we vrijwilligers behandelen als mini-bedrijfjes met juristen, terwijl het juist mensen zijn die liefde en verbinding op het plein brengen. waarom is er niet gewoon één gemeentelijke festivalcoach die meedenkt en dingen regelt (verkeersplan, vergunning, verzekeraar) zodat de club zich kan focussen op sfeer en samen zijn… hoop dat we het weer simpeler en menselijker durven maken.

Vanuit mijn praktijk: we doen net alsof al die regels alleen “veiligheid” zijn, maar het is ook een soort collectieve kramp om alles te controleren omdat niemand nog kan verdragen dat het leven soms rommelig is. Je voelt het op zo’n dorpsfeest meteen: vrijwilligers die niet meer in plezier/flow zitten maar in stress en aansprakelijkheid, en die vibe neemt het hele plein over, dan kun je nog zo’n topband boeken maar het landt niet. Misschien moet de gemeente eens snappen dat sociale cohesie óók preventie is (tegen gedoe, eenzaamheid, jongeren die afglijden), dus stop met die spreadsheet-energie en maak ruimte voor menselijkheid en balans.

en dan heb je het nog niet eens over alle “gezonde” regels op zo’n feest: geen rauwmelkse kaas van de boer, geen kampvuurtje, overal plasticvrije bekers met statiegeldgedoe… het wordt zo’n gecontroleerde beleving dat het voor onze kinderen niet meer voelt als een natuurlijk dorpsfeest maar als een mini-evenement van het systeem. laat gemeentes eens bewust kiezen: basisveiligheid oké, maar stop met alles dichtregelen alsof gezelligheid ook een vergunning nodig heeft??

Typisch dat iedereen naar “regels” wijst, maar niemand het heeft over de verzekeraars die de boel gijzelen: één claim van €50.000 en de premie schiet het jaar erna 30% omhoog, plus eigen risico, plus weer een adviseur van €125 per uur die een plan komt afvinken. En die leges bij de gemeente zijn ook zo’n melkkoe: voor een dorpsfeest met 400 man betaal je rustig €600-€900, terwijl dezelfde ambtenaar toch al op de loonlijst staat. Als je dan ook nog pinhuur, wc-wagen en dranghekken vooruit moet aftikken ben je vóór het eerste biertje al €5.000 verder, ja dan haken vrijwilligers af hoor.