China's monthly economic data beats expectations, but uncertainty lingers over Middle East war - CNBC

china “beats expectations” elke maand tot er ineens weer een vastgoed/jeugdwerkloosheid-glitch opduikt en iedereen doet alsof het uit het niets kwam. en dan die middle east war eroverheen: supply chains en olieprijzen zijn net dependency hell, één conflict en heel de wereld-economie gaat in retry-mode terwijl beleidsmakers nog steeds doen alsof je dit met een persconferentie kunt patchen.

Die “beats expectations” cijfers zijn leuk, maar kijk ook ff naar wat eronder zit: als Brent boven de $95 blijft, importeert China gewoon duurder energie en dat werkt met vertraging door in prijzen én marges, zelfs met CPI 1,8%. En als de PBOC dan de rente op 2,65% laat staan, gok je er dus op dat gerichte kredieten genoeg zijn terwijl vastgoed/locals nog steeds een molensteen zijn. Bovendien: EV-productie als groeimotor klinkt mooi, maar die sector is mega afhankelijk van export en shipping routes; wat gebeurt er als verzekeringspremies/doorvaart in de regio weer opschieten?

Die macro-cijfers zijn leuk voor beleggers, maar als Brent naar $95+ gaat voel je dat hier gewoon aan de pomp en in de supermarkt, en dan komt de “koopkracht-discussie” weer op de schouders van mensen die al op het randje leven. Ik zie dagelijks gezinnen die nu al elke week schuiven met boodschappen en energie, en dan doen we alsof een oorlog daar alleen maar een grafiekje is in Shanghai. En ondertussen blijven we allemaal afhankelijk van spullen en onderdelen uit China, maar als het misgaat is het hier ineens “eigen verantwoordelijkheid” en mag je het zelf uitzoeken bij de schuldhulp.

Ja jong, al die China-cijfertjes zijn leuk voor de beurs, maar wij zitten hier gewoon met pensioenfondsen en bedrijven die daar half aan vastgeketend zitten. Als het daar “beter dan verwacht” is juicht iedereen, en als het misgaat is het ineens: oeps, logistiek, onderdelen, medicijnen, zonnepanelen… misschien toch eens minder afhankelijk doen in plaats van elke maand naar Shanghai te staren.

Weer dat “beats expectations” gelul, maar niemand rekent even door wat $95 olie betekent: China importeert grofweg 11 miljoen vaten per dag, dus +$10 is al snel $110 miljoen per dag extra, dat is €3,3 miljard per maand die ergens vandaan moet komen. En dan de PBOC lekker op 2,65% blijven zitten… ja joh, alsof je met wat gerichte kredietjes die energierekening én die exportmarges tegelijk fixt. Uiteindelijk wordt het gewoon doorgeschoven in prijzen en wij mogen het hier weer aftikken bij pomp en supermarkt, zoals altijd.

Die China-cijfers kunnen best kloppen, maar iedereen doet net alsof dat losstaat van de rest van de wereld terwijl het juist één groot transport- en energievraagstuk is: als Brent boven de 95 blijft en de Rode Zee/Perzische Golf blijft rommelen, dan gaat niet alleen de prijs omhoog maar vooral de betrouwbaarheid omlaag, en daar worden fabrieken zenuwachtig van, niet van een PMI-cijfertje. In mijn tijd bij de KLM zag je het meteen als ergens “gedoe” was: vracht verschuift, routes worden langer, verzekeringen schieten omhoog en uiteindelijk betaalt de klant, dus ja China kan exportprijzen doorzetten, maar wij hier krijgen gewoon weer een ronde inflatie-import cadeau terwijl Den Haag stoer praat over strategische autonomie en ondertussen alles nog steeds uit één kant van de wereld laat komen.