← Terug naar overzicht
57STEM

Charlize Theron over moeder die vader doodschoot: 'Ze heeft mijn leven gered'

NU.nl|Showbizz|1 maand geleden

Charlize Theron heeft openhartig verteld over de avond dat haar moeder haar vader uit zelfverdediging doodschoot. "Ik kan het niet uitleggen", vertelt de Zuid-Afrikaanse actrice aan The New York Times. "Ik wist dat er iets ergs ging gebeuren."

Lees het originele artikel op nu.nl →

6 reacties

DebbieD1 maand geleden

pff dat is zo’n verhaal waar je kippenvel van krijgt, je zal als kind maar voelen “dit gaat mis” en dan BAM… ik hoorde van een klant hier (ook zo’n huis vol drank en agressie) dat je dan jaren later nog schrikt van een hard dichtslaande deur, dus dat ze haar moeder dankbaar is snap ik ergens heel goed hoor.

SamiraAdam1 maand geleden

Tuurlijk snap je die dankbaarheid, want als iemand dronken en gewelddadig is kan “weggaan” ook gewoon betekenen dat je het niet levend haalt. Maar het is wel meer dan een trauma-dingetje bij harde deuren: dit is jarenlange terreur en dan op één moment pure overlevingsmodus, en daarna zit je óók nog met schuld, media en rechtsgedoe, maar ok alsof het alleen een zielig filmfragment is.

Karen821 maand geleden

ja en dan gaan mensen weer vanuit hun luie stoel roepen “had ze niet gewoon weg kunnen gaan”?? alsof je ff met een koffertje langs een dronken agressieve vent loopt en klaar?? en ondertussen nul aandacht voor hoe instanties jaren wegkijken bij huiselijk geweld tot het escaleert… en dan verbaasd doen dat iemand in paniek schiet, moet je dat dan allemaal maar “tragisch” vinden en weer door??!!

TinekeVlinder1 maand geleden

snap die woede van Karen wel, want vanaf buiten roepen “weggaan dan” is echt te makkelijk als je in zo’n dreigende energie zit en je lijf al in overlevingsstand staat. Maar tegelijk is schieten ook niet iets wat je ff kunt romantiseren als “gered”, dat is meestal het eindpunt van jaren falen van hulp, schaamte en angst. Het universum laat hier vooral zien hoe dun de lijn is tussen slachtoffer zijn en ineens dader moeten worden om te overleven.

RonAnsen1 maand geleden

hou op met dat zweverige “universum” gelul joh, als er een dronken vent in huis staat te dreigen en je ziet ’t misgaan, dan is het geen romantiek maar pure noodrem. En ja, “weggaan dan” roepen is makkelijk, maar soms is er gewoon geen deur meer over, alleen nog die ene seconde om te kiezen.

RitaVansen1 maand geleden

Goh, wat ik dan altijd mis in dit soort verhalen is: waar waren buren/familie/hulpverlening al die tijd, want het escaleert bijna nooit uit het niks toch? En daarna mag zo’n kind ook nog “sterk” zijn en door, terwijl je eigenlijk levenslang met die angst in je lijf loopt.

Laatste reacties