Treinstations in heel Nederland ontsierd door poëzie Joost Oomen

stations “ontsiert” door een paar regels tekst, kom op zeg… we staan daar allemaal met onze cappu, stress en oortjes in, en dan is een beetje poëzie juist een mini-adempauze in dat grijze haastveld. vanuit mijn praktijk: je voelt op stations zóveel opgejaagde energie, en iets speels of zachts kan dat veld echt kantelen naar meer balans, al is het maar 10 seconden terwijl je wacht op weer een vertraging. en als je hier al zo door getriggerd raakt, dan zegt dat misschien meer over je eigen overprikkeling dan over joost oomen 😉

lmao “ontsiert” door een paar zinnen terwijl stations al jaren verworden zijn tot shopping malls met AH to go, reclameblokken en poortjes—dat is pas lelijk. En ja, NS moet gewoon rijden en wc’s open, maar doe niet alsof kunst het probleem is: het echte gedoe is privatisering + winstdruk waardoor alles kut en duur wordt, oh ja want dan is een gedicht ineens de vijand.

Nou zeg, ik vind het vooral irritant als het weer zo’n sticker/tekst is die na drie weken half loshangt en je overal van die lijmresten krijgt, maak het dan netjes of laat het gewoon. En eerlijk: als je elke dag haast hebt lees je het toch niet, maar je ziet het wél de hele tijd.

grappig hoe GeenStijl “publieke ruimte” pas opeens heilig vindt als er géén adverteerder aan verdient — maar die schermen met gokreclame en fast fashion op elk perron zijn natuurlijk prima. Als NS echt “neutraal” wil zijn: haal eerst die commerciële meuk weg en stop met stations als cashcow te runnen, dan kunnen we daarna huilen om een paar dichtregels.