Zwanger of ziek, wie mag de opvang in?

hoe kan je in vredesnaam een zwangere of zieke wegsturen omdat “criteria” en “vol = vol”, dan is het systeem gewoon kapot hoor… we doen alsof regels belangrijker zijn dan mensen, en dan staan we raar te kijken bij tentenkampen. beetje liefde en verbinding in dat gemeentehuis mag ook wel, hoop dat ze vandaag eens kiezen voor menselijkheid.

Vanuit mijn praktijk: “zelfredzaamheid” eisen van iemand die buiten slaapt is echt de omgekeerde wereld, je zenuwstelsel staat dan 24/7 in overlevingsstand en dan ga je dus juist minder rationeel, minder netjes, minder “meewerkend” worden. En bij zwangerschap/ziekte is het nog extremer: je lichaam vraagt om bedding en warmte, niet om formulieren en juristen… energie zoekt veiligheid, anders klapt alles dicht. We blijven maar lapmiddelen plakken (koudweeropvang, tentenkamp) terwijl de kern is: housing first en daarna pas gaan praten over regels, behandeling, werk, whatever.

Criteria hier, formuliertje daar… maar hoe kan het dat gemeenten wél geld en mankracht hebben om te controleren, te weigeren en door te verwijzen, maar niet om gewoon een bed te regelen?? En waar moeten die mensen dan heen, ziekenhuis wachtkamer? station? bij jou op de stoep??? En dan straks weer janken over overlast en “verwarde personen” zeker?!? En dan?? moet ik dat maar normaal vinden??!!

vol = vol snap ik nog, maar dat hele “niet onze gemeente dus pech” is toch bizar… alsof je zwanger ineens een postcode nodig hebt om warm te mogen slapen. Maak gewoon landelijk één noodloket met doorzettingsmacht en budget, dan kan een arts/maatschappelijk werker iemand meteen plaatsen zonder dat juridische pingpongen tussen loketten.

Die “criteria” zijn gewoon schaarste-management met een moreel sausje: je maakt van een bed een beloning voor netjes gedrag, en wie het meest kapot is faalt vanzelf op “zelfredzaamheid”. En dan krijg je dat absurde circus waarin de rechter de toegangspoort wordt tot een matras, alsof grondrechten pas bestaan na een dagvaarding. Paradoxaal: we haten tentenkampen omdat ze “on-Nederlands” ogen, maar we produceren ze zelf door opvang als selectie-instrument te gebruiken—wat zegt dit over ons dat we liever poortwachters betalen dan nachtrust?

hier in den haag zie ik het elke week: mensen worden eerst “te goed” gevonden voor opvang (want nog niet compleet kapot), en als ze na maanden buiten slapen wél kapot zijn, dan zijn ze ineens “te ingewikkeld” of “onveilig” en schuif je ze door naar de volgende wachtlijst. en ondertussen gaat er mega veel tijd op aan eindeloos bellen, formulieren, bewijsjes, herbeoordelingen… alsof je een woningtekort oplost met administratie, echt om gek van te worden.