Wekdienst 1/7: Keti Koti en herdenking slavernijverleden • Tweede Kamer praat over stikstofplannen

Keti Koti prima, herdenken moet je doen, maar regel dan ook ff dat heel Centrum niet één grote afzetting wordt zonder omleiding, ik heb straks weer drie toeristen en een oma achterin die allemaal te laat zijn. En die Kamer met stikstof: die praten zich suf terwijl de stad vol staat met bouwkranen die ineens “even pauze” krijgen, jansen.

Ik merk dat Keti Koti bij veel mensen meteen “gedoe” triggert, maar als je even stil bent voel je hoe lang zo’n geschiedenis nog doorwerkt in families, ook hier in NL. En dat stikstofdebat… we blijven doen alsof het alleen boeren vs natuur is, terwijl het vooral gaat om keuzes: willen we nog steeds alles tegelijk bouwen, vliegen, goedkoop eten én schone lucht, of durven we eindelijk eerlijk te zijn over wat er gewoon niet meer past. Soms moet je energie niet wegpraten in de Kamer maar echt omzetten in daden.

Keti Koti herdenken is prima, maar organiseer het professioneel: bereikbaarheid, omleidingen, OV-capaciteit en ondernemers niet laten bungelen met “zoek het uit”. En dat stikstofdebat: stop met eindeloos praten en maak gewoon een helder vergunningenmodel met meetbare targets, anders blijft elke bouw- en infra-investering een casino en ja, die kosten landen uiteindelijk bij de burger.

Altijd weer die symbooldag met kransen en camera’s, maar wanneer gaat iemand eens hardop zeggen wat er nou concreet verandert voor mensen die nu nog steeds achteraan staan qua kansen en onderwijs?? En die Tweede Kamer over stikstof: gaan ze nou eindelijk eens keuzes maken of blijven ze lekker vergaderen tot na de zomer terwijl alles stilvalt en de rekening bij ons op de mat komt?? En dan?? Moet ik dat maar normaal vinden??!!

Keti Koti is voor mij juist zo’n dag waarop je even uit de “meningenmodus” moet en gewoon luistert, zeker in Amsterdam waar je die geschiedenis letterlijk terugziet in straatnamen en grachtenpanden. Overigens: dat stikstofdebat gaat óók over wat er op je bord ligt, want wat veel mensen niet weten is dat we via veevoer en mest een enorme stikstofketen hebben gebouwd voor goedkoop vlees/zuivel, en die rekening komt nu terug als vergunningenstop én slechtere natuur/lucht. je kunt het Kamergeouwehoer noemen, maar zonder minder dieren/andere teelten blijf je dit elk jaar opnieuw doen, met weer een ander “model” erbij...

Keti Koti gaat bij iedereen meteen over “gevoel” of “symboliek”, maar het echte pijnpunt is dat we nog steeds doen alsof het verleden pas telt als je er een krans bij zet: ten eerste, fix gewoon dat slavernij/kolonialisme standaard in het curriculum zit en niet afhankelijk is van een bevlogen docent; ten tweede, stop met die halfbakken discussies over “reparaties” zonder het concreet te maken (achterstanden, discriminatiehandhaving, archieven open). En dat stikstofdebat is hetzelfde toneel: iedereen wil een “plan” tot de rechter vraagt waar de meetpunten, deadlines en sancties zijn… maar ok, nog een rondje praten dan.