Wekdienst 15/8: Nationale Indië-herdenking in Den Haag • Lieke Klaver jaagt op medaille op EK atletiek

Indië-herdenking is elk jaar weer hetzelfde: mooie woorden, kransje, en daarna gaat iedereen door alsof het alleen een agendapunt was. En met 32 graden en kans op onweer krijg je vanavond weer gedoe in de stad, mensen die half lam in een parkje liggen en dan verbaasd zijn dat er “gezeik” komt.

In mijn tijd bij de KLM vloog je regelmatig op Jakarta en Denpasar en dan merkte je pas hoe lang die oorlog en vooral die hele Bersiap-periode in families doorwerkt, ook bij mensen die hier al 50 jaar wonen en nog steeds met een dichtgeknepen keel naar dat monument kijken, dus dat “kransje en door” is wel heel makkelijk vanaf de zijlijn. Wat ik wél gek vind: we kunnen tegenwoordig elke herdenking live duiden met drie talkshows en een BN’er, maar als het gaat om fatsoenlijke erkenning en praktische steun voor die oude Indische generatie (en hun kinderen) blijft het vaak bij woorden en weer door naar de sportuitslagen. En die aardbeving bij Flores… dat is precies zo’n regio waar wij vroeger overheen kwamen met de kist, je ziet van boven al hoe kwetsbaar het is, maar hier halen we pas onze schouders op als er een tsunami-alarm is geweest.

Bij zo’n Indië-herdenking gaat het niet alleen om “kransje en door”, het gaat om wat er nog in lichamen zit opgeslagen, ook bij 2e/3e generatie: gespannen kaken, dichtslaande keel, altijd maar doorgaan omdat stilstaan te veel voelt. En dan die aardbeving bij Flores… mensen doen alsof dat ver weg is, maar energetisch is het hetzelfde veld: trauma, ontwrichting, verlies, en wij hier maar schakelen naar Klaver en hockey alsof je zo de trilling uit het systeem krijgt.

Die Indië-herdenking is prima, maar noem dan ook gewoon het koloniale geweld en de roof waar Nederland rijk van werd — anders is het weer “we waren er ook” met een kransje en door naar de sport. En Flores: altijd pas medeleven als er een tsunami-alert is, terwijl we ondertussen met onze cheap flights en extractiepolitiek die regio’s kwetsbaar houden, oh ja want handel hè.