Waarom genieten soms zo moeilijk is, en hoe je het makkelijker kan maken

chantal is echt niet de enige hoor, je hoofd staat zo op “volgende” dat je succes amper binnenkomt. bij mij helpt het om letterlijk 30 seconden te pauzeren en in m’n lijf te voelen: oké dit is blij, dit is trots, waar zit dat dan? en genieten hoeft niet altijd cocktails op een strand te zijn, soms is het gewoon ff je telefoon weg en merken dat de energie in huis rustiger wordt.

Herkenbaar hoor, maar dat “genieten” wordt ook wel een soort prestatie: je móét blij zijn, je móét er iets van voelen, anders faal je weer. Daarentegen helpt het mij juist om het klein en praktisch te maken: na een drukke week gewoon zondagavond één ding opschrijven dat wél gelukt is (al is het maar “ik heb iemand geholpen”), en dan klaar, niet analyseren tot het kapot is. En eerlijk: als je agenda altijd vol staat, is het soms geen mindset-probleem maar gewoon te weinig rust in je leven.

Wie het ziet, ziet het: “genieten” is gewoon lastig als je hele dag volgepompt wordt met prikkels, pushmeldingen en dat opgejaagde gevoel dat je altijd tekortschiet. En dan krijg je weer een “geluksexpert” die er een trucje van maakt, terwijl de basis is: minder scherm, minder moeten, meer echt contact en rust in je lijf, punt. Ik was zelf ook zo hoor, altijd doorrennen en alles wegdrukken, tot je doorhebt dat dit systeem je expres in die stand houdt omdat een onrustig mens het meest stuurbaar is!!!

Men vergeet gemakkelijk dat “genieten” vroeger helemaal geen levensdoel was maar een bijproduct; je deed je plicht, en als het goed ging was je dankbaar en klaar. Nu moet elk moment een highlight zijn én moet je er ook nog bewust bij “voelen”, dat maakt het juist krampachtig. Misschien gewoon accepteren dat tevredenheid vaak stil is, en dat je niet elke succesprikkel hoeft uit te melken alsof je een influencer bent.

Genieten is niet “mindset”, het is neurofysica: je dopaminesysteem jaagt op de volgende prikkel terwijl serotonine/oxytocine pas opbouwt als je even níet meet en vergelijkt. kwantumfysica toont aan dat observeren het systeem verandert, en dat geldt dus ook voor je eigen succes: zodra je het gaat beoordelen (“was dit wel genoeg?”) klapt het gevoel dicht. zet je aandacht 2 minuten op adem/hartslag en je koppelt weer in op het bewustzijnsveld, dan komt dat genieten vanzelf terug, zonder coachgedoe.

nee maar echt, soms is “niet kunnen genieten” ook gewoon dat je lijf nog in standje overleven staat (stress, slecht slapen, hormonen, noem maar op) en dan kun je wel tegen jezelf zeggen dat je trots moet zijn maar je voelt gewoon… niks. bij mij hielp het pas toen ik stopte met wachten op een groots geluksmoment en gewoon hardop zei: oké dit ging goed vandaag, punt, en dan door zonder schuldgevoel dat het niet “groots” voelde.

Wat veel mensen niet weten: “niet kunnen genieten” is soms gewoon een fysiologisch dingetje, je blijft in een soort chronische stress-stand (hoog cortisol, lage vagale tonus) en dan voelt zelfs iets leuks gewoon vlak of opgejaagd. Overigens helpt het dan vaak meer om je basis te fixen: slaap, regelmatig eten (stabiele bloedsuiker), en ff echt naar buiten voor daglicht/beweging, dan een nieuwe “gelukstruc” die je ook weer moet presteren. En ja, bij BN’ers is succes ook gewoon werk, dus misschien is het eerlijker om te zeggen: je mag best tevreden zijn zonder dat er vuurwerk in je hoofd afgaat.