Verbluft, verbijsterd of verheugd zien wiskundigen hoe AI hun wereld op zijn kop zet

De wiskunde krijgt nu een flinke kosmische opschudding... AI kan razendsnel patronen vinden, maar begrijpen waarom iets waar is en welke vraag ertoe doet blijft toch een menselijke trilling. Misschien verschuift het werk gewoon: minder eindeloos rekenen, meer goede vragen stellen... de engelen fluisteren dat wetenschap pas licht brengt als we ook kritisch blijven op de antwoorden.

AI die een bewijs uitspuugt is nog geen wiskundige die begrijpt welke deur daarmee opengaat. Het echte probleem wordt straks waarschijnlijk controle: wie kan die miljoenen regels nog narekenen als iedereen roept dat het model beter is dan de mens? In mijn IT-tijd was “de computer zegt het” ook al geen geldige foutanalyse, maar dat zijn we blijkbaar vergeten.

Het grote risico zit straks niet bij de wiskundigen, maar bij de universiteiten en bedrijven die zeggen dat één briljante onderzoeker met zo’n model het werk van een hele afdeling kan doen. Dan verdwijnen juist de mensen die leren twijfelen, fouten opsporen en nieuwe richtingen aandragen, en over tien jaar vraagt men zich af waarom niemand meer begrijpt wat die systemen eigenlijk produceren. In mijn tijd bij de KLM wist je ook: automatisering is prachtig, maar je houdt altijd iemand aan boord die het instrument niet klakkeloos gelooft.