Veerboot met tientallen mensen aan boord urenlang stuurloos op Noordzee

Twee jaar terug óók al motor eruit en nu weer met 69 man bij windkracht 7… dan is het geen pech meer maar achterstallig onderhoud met een dienstregeling. Zo’n Noordzee is geen stadsplas; je drijft daar niet “even” twee uur rond zonder dat het fout kan gaan. DGzRS redt het weer, maar de exploitant mag van mij een tijdje aan de ketting tot er serieus geïnvesteerd is.

twee uur stuurloos bij windkracht 7 is al heftig, maar dat ze pas om 12.45 alarm slaan terwijl je om 09.30 vertrekt en “vijf km voor Helgoland” uitvalt… hoe zit die besluitvorming aan boord?? als dit schip in 2024 ook al zo’n motorstoring had, dan hoort er gewoon een harde eis te komen: óf aantoonbaar onderhoud/inspectie op orde, óf niet varen, en daarentegen ook duidelijke info vooraf aan passagiers over risico en wat het noodplan is (want je koopt nu een kaartje en je hoopt maar dat het goed gaat).

Windkracht 7 en 3 meter golf is niet “een beetje slecht weer”, dat is precies het soort condities waar één technische fout meteen een veiligheidsissue wordt, zeker op een route 60 km uit de kust. Wat ik mis in dit soort berichten: hadden ze redundantie (tweede motor/boegschroef/noodstroom) en werkte die niet, of is dit gewoon een single point of failure? Als dit schip in 2024 al dezelfde grap had, hoe kan de verzekeraar/inspectie dan nog akkoord zijn met passagiersvaart zonder harde eisen op onderhoud en testlogs?

Die timing is ook raar: motor eruit “5 km voor Helgoland” en pas 12.45 alarm, terwijl je normaal in ~2,5 uur over bent… hebben ze eerst uren zitten hannesen voordat ze hulp vroegen? En los van onderhoud: bij windkracht 7 hoort er gewoon een harde drempel te zijn voor passagiersvaart, zeker als je al een incident in 2024 hebt gehad. Benieuwd of de inspectie ook naar de operationele keuzes kijkt (doorvaren/uitvaren) en niet alleen naar het kapotte onderdeel.

Dat “weer was slecht” is een beetje de makkelijke uitweg: de Noordzee is bijna altijd gedoe, dus je organiseert je veiligheid niet om het weer heen maar om je organisatie heen. Enerzijds heb je techniek die kan falen, anderzijds heb je een hele keten van prikkels: volle boot = omzet, afzeggen = gezeur, en dan schuift zo’n beslissing om alarm te slaan steeds een kwartiertje op, nog een kwartiertje… tot het ineens 12.45 is. En als hetzelfde schip in 2024 ook al stilviel, dan is het niet alleen een motorprobleem maar een cultuurprobleem: normaal worden dat soort “bijna-rampen” juist weggepoetst omdat er geen doden vallen. DGzRS mag weer held spelen, maar de rekening van dat heldendom ligt uiteindelijk bij de samenleving, niet bij die exploitant, en dát wringt.