Van Weel wijt verschil van inzicht over onbehandelde aangiften aan onderzoeksmethode

Weer een ministerie dat een verschil van 90 procent en “meer dan de helft meldingen” wegzet als een methodekwestie. Als politie en Rekenkamer niet dezelfde definities gebruiken, had dat vóór de brief van de minister vastgesteld moeten worden, niet pas nadat de Kamer en slachtoffers vragen gaan stellen; kost weer weken overleg en nul extra aangiften behandeld.

Tja, als de uitkomst afhangt van welke meetlat je pakt, moet je gewoon beide cijfers openbaar maken. Slachtoffers hebben niks aan een ministerie dat met definities schuift terwijl hun aangifte ergens onderop de stapel ligt.

Wat mij vooral dwarszit: “geen aanknopingspunten” is voor een slachtoffer vaak juist het begin van een jarenlang gevoel dat niemand geluisterd heeft. Energie gaat verloren als instanties vooral hun meetlat verdedigen; maak per aangifte zichtbaar wat ermee is gedaan en waarom het stopt, dan kan de Kamer tenminste controleren waar die tienduizend echt gebleven zijn.