Van oorlogsheld tot het zwarte schaap van Buckingham Palace: het leven van ex-prins Andrew

Koningshuis is ook gewoon een merk, en Andrew is pure reputatierisico met nul upside meer. Snap best dat ze ’m afschalen naar achter de schermen: damage control kost anders jaren en de markt (lees: publieke opinie) straft genadeloos.

Tsja je kan zeggen “reputatie” en “merk”, maar het wrange is dat zo’n man met al die privileges gewoon nooit echt consequenties voelt zoals een normale werknemer zou voelen. En die Falkland-heldenstatus erbij halen voelt ook een beetje als afleiding, alsof je met één stoer hoofdstuk de rest kan wegpoetsen.

Dat hele “oorlogsheld vs zwarte schaap”-frame is ook vooral PR-boekhouden: één hoofdstuk is handig voor de vitrinekast, het andere stop je weg bij de juristen. En dat “wangedrag in een openbare functie” klinkt stoer, maar bij royals is altijd de vraag: wélke functie dan precies, en op basis waarvan had hij toegang tot vertrouwelijke info? Als dit weer eindigt in een schikking en wat verhuizingen op landgoederen, dan weet je ook meteen waarom het publiek afhaakt… maar goed, eerst maar eens zien of er überhaupt een fatsoenlijk dossier ligt.