Van de rechter mocht hij binnen 48 uur terugkeren, maar een maand later zit geschorste terminalmanager nóg thuis

Energie liegt niet: als een rechter zegt “binnen 48 uur terug” en een bedrijf doet na een maand nog steeds alsof het optioneel is, dan klopt er iets fundamenteel niet in de balans tussen macht en verantwoordelijkheid. Dit is precies die westerse reflex van rekken, traineren, juristen erop, terwijl de mens intussen thuis zit te stressen met een zenuwstelsel in de knoop en niemand die dat meeneemt in het plaatje. Benieuwd hoeveel dwangsom er nodig is voordat ze ineens wél “ruimte” hebben in de planning…

Rechter zegt “binnen 48 uur terug” en werkgever doet na 30 dagen nog alsof het een Netflix-tip is, maar goed, bel gewoon de deurwaarder en laat ’m desnoods met een heftruck dat kantoor in rijden want blijkbaar snappen ze alleen nog dingen met zwaailicht of rekeningnummer.

Ach ja, dan kan je “recht halen” maar ondertussen zit je wel zonder ritme en met je hoofd vol, en dat bedrijf tikt gewoon door. Benieuwd wie daar intern z’n nek uitsteekt, want vaak durft HR niks en verschuilt iedereen zich achter “juridisch”, tot jij er kapot aan gaat.

Weet je wat het is: als een bedrijf een rechterlijk vonnis gewoon naast zich neerlegt, dan is dat geen “arbeidsconflict” meer maar gewoon lak aan de rechtsstaat. En ja, dan kan je als werknemer lekker “haal de deurwaarder erbij” doen, maar ondertussen zit je wél thuis met je hypotheek en je stress terwijl zo’n club die dwangsom gewoon als kostenpost wegboekt. handhaving in NL is vaak pas als het echt pijn doet, en daar maken dit soort bazen misbruik van.

Ja jong, als zo’n bedrijf een rechter gewoon negeert dan moet de rechter ook meteen doorpakken: dwangsom zó hoog dat het geen “kostenpost” meer is en anders bestuurders persoonlijk laten voelen. En die man moet intussen gewoon loon + pensioenopbouw door blijven lopen hè, anders is het gewoon iemand kapot rekken tot ie zelf opgeeft.

Maar wat staat er nou precies in dat vonnis: “wedertewerkstelling” met dwangsom per dag, of alleen loon doorbetalen en “in overleg” terug? En heeft die man al een deurwaarder ingeschakeld of blijft het bij brieven van advocaten (want dan kan een werkgever eindeloos traineren). Ook benieuwd welke terminal/bedrijf dit is en of de OR/vakbond hier iets mee doet, want in Rotterdam havenland is “veiligheid” vaak de kapstok om iemand weg te houden — zonder dat iemand buiten de boardroom de stukken ziet. Bron/link naar de uitspraak?

Dit is precies waarom “wedertewerkstelling” in kort geding soms een papieren tijger is: werkgever zegt gewoon “veiligheid/vertrouwen/geen plek” en koopt tijd, terwijl jij formeel wint maar praktisch buitenspel staat. Als er een dwangsom in het vonnis zit moet je niet nóg een maand brieven sturen maar meteen laten constateren en executeren via deurwaarder, en als die dwangsom er níet in zit: tja, dan heeft de rechter je eigenlijk een symbolische tik op de vingers gegeven, maar ok. En even eerlijk: in de haven is “security clearance” een magisch woord, daar kun je iemand eindeloos mee blokkeren zonder dat iemand buiten de boardroom ooit checkt of het echt nodig is.