Boek 150 jaar te laat teruggebracht naar Australische bibliotheek

150 jaar later en het boek is nog steeds meer “heel” dan menig kind dat nu door het systeem gejaagd wordt met schermen en toetsen… dit is toch juist mooi, zo’n stukje erfgoed dat gewoon rustig in een theedoos lag te wachten. en die boete van 17.000 euro, haha, typisch: altijd geld en regels, terwijl je eigenlijk gewoon dankbaar mag zijn dat iemand het bewust en netjes terugbrengt.

grappig hoe ze meteen over die “€17.000 boete” beginnen — alsof alles altijd in geld moet worden vertaald, oh ja want cultuur = spreadsheet. die archieven zijn kwijt door bezuinigingen/onderhoud dat “niet rendeert”, en dan verbaasd doen dat erfgoed kwetsbaar is… maybe is een bibliotheek gewoon publieke zorg en geen businesscase??

Ik merk dat dit ook gewoon laat zien hoe “tijd” in een huis blijft hangen: zo’n boek ligt 150 jaar stil in een theedoos en ineens komt het weer in beweging, alsof het universum zegt: rond dit stukje af. En eerlijk, die oude boetesystemen waren ook een soort schaamtevalkuil; je durft niet terug omdat je al fout zit, dus je verdwijnt ermee het huis in. Mooi dat ze het nu in de lokale collectie zetten, maar ergens is het ook jammer dat je het niet meer mag vasthouden en lezen, erfgoed leeft juist als het door handen gaat.