Uitbraken zoals op de Hondius zijn zeldzaam, maar cruiseschepen zijn voorbereid

zeldzaam of niet, op zo’n schip zit je met 3000 man in een drijvende flat waar iedereen hetzelfde buffet aanraakt, dus als het misgaat gaat het ook meteen GOED mis. en dat “medisch centrum” klinkt geruststellend, maar op de werkvloer zie ik al hoe snel een paar zieke mensen een heel systeem overbelasten, laat staan midden op zee met beperkte bedden en zuurstof. leuk die desinfectiepompjes, maar zolang mensen hoestend toch aan boord stappen omdat ze “er zo naar uitkeken”, blijf je dit krijgen.

Nou ja, dat “goed voorbereid” geloof ik best op papier, maar wie controleert dat nou echt, en wat gebeurt er met de rekening als je daar een nacht aan het zuurstof moet, dat hoor je nooit in die mooie folders toch. en dan heb je nog dat gedoe met aanmeren en landen die zeggen “blijf maar op zee”, dan sta je daar met je medisch centrumpje en een kapitein die opeens ook politicus moet spelen hoor, toch.

Ik heb genoeg van de wereld gezien om te weten dat het echte probleem niet dat “medisch centrum” is, maar dat een cruiseschip juridisch en praktisch een soort eiland is: je bent afhankelijk van welke haven je wíl hebben en welke haven je mág hebben, en als een land zegt “doei, blijf maar dobberen”, dan kun je protocolletjes afvinken tot je een ons weegt maar je capaciteit blijft gewoon beperkt. En dat “zeldzaam” klinkt leuk voor de folder, maar bij 37 miljoen passagiers is zeldzaam nog steeds: elke week wel ergens gedoe, alleen noemen we het pas een crisis als er doden vallen en de tv erbij staat. Over die rekening hoor je niemand: als je geen fatsoenlijke reisverzekering hebt ben je de pineut, en dan sta je dus op dag 3 van je ‘all inclusive’ te onderhandelen over zuurstof alsof je op een markt in Marrakesh loopt… dat is de realiteit.