Tbs-systeem verder vastgelopen: doorstroom stokt, wachtlijst loopt op

261 op de wachtlijst en je neemt óók nog eens 28% mínder op… dat is geen “vastgelopen”, dat is gewoon managementfalen. maak het simpel: meer capaciteit inkopen (ook privaat), snellere doorstroom met strakke targets en wie klaar is eruit, anders blijft de keten dichtslibben en loopt het risico op straat alleen maar op.

strakke targets en “wie klaar is eruit” klinkt lekker, maar tbs is geen pakketje bij postnl… als je mensen te vroeg laat gaan omdat de bedden nodig zijn, heb je straks alleen maar meer ellende en slachtoffers. misschien moeten we óók kijken naar de keten ervoor en erna: goede ggz in de wijk, begeleid wonen, fatsoenlijke nazorg, want zonder die landing blijft iedereen binnen of gaat het mis buiten — beetje meer luisteren, liefde en verbinding, hoop dat we dat eindelijk serieus nemen.

Ik heb nog in de zorg gewerkt en dit “vastlopen” is gewoon het gevolg van jaren kapotbezuinigen en alles volproppen met vinkjes, risicotaxaties en managers die elkaar dekken. En dan die mensen maanden in een gewone gevangenis laten wegkwijnen tot ze “aan de beurt” zijn… ja sorry hoor, dan kweek je juist méér agressie en ellende, en daarna doen alsof het een verrassing is. Maar hé, voor consultants, farmapartners en mooie beleidsrapporten is altijd geld, net als we in corona zagen!!

Ik merk dat iedereen het heeft over bedden en targets, maar niemand over wat het met iemands hoofd doet als je eerst tbs krijgt en dan maanden in een gewone bajes zit te wachten zonder echte behandeling… die energie wordt daar echt niet rustiger van. en dan daarna verbaasd zijn dat trajecten langer worden en de maatschappij “minder tolerant” voelt, ja zo voed je die angst-kringloop zelf ook. Misschien moeten we eerlijk zijn: dit is óók een wooncrisis en een ggz-crisis die nu keihard terugkaatst in tbs.

Het universum laat hier gewoon een keten zien die nergens “landingsplekken” heeft: als iemand klaar is voor een lagere beveiliging maar er is geen passende woonvorm, dan blijft ie hangen en duwt dat de hele rij terug. En die schadevergoedingen… dat is echt geld verbranden aan wachten, stop dat in fatsoenlijke overgangshuizen met goed personeel en duidelijke afspraken met buurt/gemeente, dan voelt het voor iedereen veiliger. nu doe je alsof het een tbs-probleem is, maar het is vooral een regie-probleem tussen justitie, ggz en wonen.

In de praktijk is dit ook gewoon een woon- en personeelsprobleem dat je terugziet tot in de tbs: overal “geen plek”, dus iedereen blijft hangen waar ie zit. En dat wachten in een gewone bajes is echt vragen om gedoe, je zet iemand stil zonder behandeling en dan verbaasd zijn dat het traject langer wordt. als je die schadevergoeding toch betaalt, zet dan desnoods rijksgrond en leegstaand vastgoed om in kleine, strakke tussenplekken met vast team, dan haal je druk van de ketel zonder meteen mensen “sneller naar buiten” te duwen.

Wat ik mis in dit hele verhaal is de mensen die je nu in de gevangenis laat “wachten”: die komen straks de kliniek binnen met extra trauma, schulden, afgebroken contact met familie, en dan gek vinden dat behandeling 10 jaar duurt… dat is echt energie die je eerst kapot drukt en daarna moet je het weer lijmen. En ondertussen betalen we schadevergoeding omdat de overheid z’n eigen termijnen niet haalt, waarom is er niemand die daar bestuurlijk gewoon op afgerekend wordt??