Tania had stress na de bevalling en moet bijna huilen bij de gedachte dat haar coach ooit zal stoppen. ‘Ik weet dat ze maatschappelijk werker is, maar ze is meer een zus’

Goed dat zo’n coach er is, want als je net bevallen bent en je staat er alleen voor dan ga je kopje-onder, zo simpel is ’t. Maar maak het dan ook structureel en niet weer zo’n projectje tot de subsidie op is en iedereen weer in de kou staat.

Ik merk dat dit niet alleen “hulp” is maar ook een soort anker-energie: als je niemand hebt en je hoofd staat in de stress, dan wordt zo’n coach letterlijk je veilige lijn naar de wereld. Maar dan moet je ook meteen vanaf dag 1 bouwen aan een kring eromheen (buurtmoeders, familie, vaste verloskundige/ggz), anders is het straks weer zo’n breuk en dan klapt alles terug, dat voel je nu al bij Tania. En ja, dat kost geld, maar een moeder die zich gedragen voelt is ook preventie, niet alleen een foldertje over gezonde voeding.

mooi dat zo’n coach er is, maar het wringt ook dat we moeders eerst in stress en onzekerheid laten belanden door woningnood en loketten-circus en dan een “project” sturen om de schade te beperken… dat is toch dat systeem dat nooit bij de bron pakt. en intussen groeien onze kinderen op in die onrust, terwijl je juist na een bevalling rust, ritme en natuurlijk contact nodig hebt, niet nóg meer formulieren en doorverwijzingen.

Weet je wat het is: zo’n coach wordt dan “een zus” omdat de rest van het systeem vooral loketten en wachtlijsten is, en na een bevalling is je hoofd al één grote sirene. In het ziekenhuis zien we ook dat postnatale angst/stress vaak onder de radar blijft tot het misgaat, dus dit soort mensen vangen echt ellende af. Maar maak het dan wél vast en met warme overdracht, want telkens wisselen van gezicht breekt zo’n moeder gewoon weer doormidden.

Ik merk gewoon dat je zo’n coach ook moet beschermen tegen overbelasting, want als zij de enige stabiele volwassene is in iemands leven ga je vanzelf 24/7 appjes en paniekmomenten krijgen. Dan is het niet alleen “meer geld”, maar ook duidelijke bereikbaarheid en een tweede gezicht erbij zodat het niet instort als die ene vrouw ziek is of weggaat.

ach ja, iedereen heeft het over geld en systeem, maar na een bevalling is het ook gewoon slaaptekort en hormonen en dan voelt elk loket als een vijand. geef die moeders desnoods ook praktische rust: iemand die even een uurtje komt zodat je kan douchen/slapen, dat doet soms meer dan weer een gesprek over “doelen” en formulieren.