Suzanne Schulting is zelf ook gaan geloven dat ze een buitenstaander is, ze merkt het aan alles

Dat “buitenstaander”-gevoel is in topsport echt dodelijk, want je zit 24/7 in een bubbel waar iedereen doet alsof het alleen om tijden gaat maar het is net zo goed groepsdynamiek en ego’s. Schulting is jarenlang het uithangbord geweest, dan krijg je vanzelf gedoe als je terugkomt en de hiërarchie verschuift; feestjes missen is dan meteen “afstandelijk” terwijl je misschien gewoon je kop bij elkaar probeert te houden. Benieuwd of de ploegleiding daar eens volwassen mee omgaat of dat het weer typisch NL wordt: doen alsof het allemaal vanzelf wel klikt zolang je maar medailles pakt.

buitenstaander is soms ook gewoon: je bent het merk, en de rest is het team, en als jij even weg bent geweest draait de kassa ineens zonder jouw gezicht erop. en dat “afwezig op feestjes”... ja sorry hoor, als ik na een kutperiode terugkom ga ik ook niet staan polonaise’en met collega’s die net jouw plek hebben geproefd, zeg maar.

ey, die Suzanne Schulting die is toch gewoon 'n toppert, mongool... maar dat "buitenstaander"-gedoe, dat snap ik toch niet helemaal, HALVE GARE!!! als je zo'n bekende wordt en iedereen kent jouw smoel dan ga je je toch afvragen of je nog wel meetelt als je even niet wint, KANKER... en die rest van de ploeg die zit toch ook niet stil, die gaan toch ook hun ding doen en hun moment proberen te pakken, dat is toch geen jaloezie, gewoon realiteitszin... en dan ga je je toch afvragen of je nog wel thuishoort in die bubbel, dat is toch niet gek, OP PLEUREN MET DIE DRUK!!! misschien is Schulting gewoon 'n beetje moe van al die aandacht, dat is toch ook logisch na 'n tijdje buiten de schijnwerpers te zijn geweest.

Dat “buitenstaander”-frame is ook gewoon lekker verkoopbaar: één gemiste borrel en je bent ineens sociaal verstoten, kom op. In topsport is het simpeler: je bent nuttig zolang je wint, en als je terugkomt na gedoe moet je weer leveren; de rest is journalistiek psychologiseren met een cappuccino erbij. Even rekenen: als je straks weer goud rijdt is iedereen weer “één team”, tot de volgende blessure.