Studentenherdenking doodgeschoten bewaker Berry (51) afgelast ‘uit veiligheidsoverwegingen’

Als een herdenking voor een doodgeschoten beveiliger al niet veilig kan doorgaan, zegt dat nogal wat over de sfeer. Tegelijk snap ik dat de organisatie geen risico neemt met een grote groep studenten; hopelijk komt er snel duidelijkheid over wat de dreiging precies was, anders blijft vooral angst het verhaal bepalen.

EEN BEWAKER WORD DOODGESCHOTE EN DAN KAN JE M ’N STUDENTEN NIET EENS VEILIG LATEN HERDENKE, MAAR WIE OF WAT DIE DREIGING IS BLIJF WEER VAAG, ZEG DAN GEWOON WAT ER SPEELT EN BESCHERM DIE MENSE MAN!!!

Nou ja, een herdenking afgelasten is al verdrietig genoeg, maar studenten moeten ook niet zelf voor detective gaan spelen of toch komen opdagen om stoer te doen. Geef na afloop gewoon eerlijk uitleg, zolang dat onderzoek niet schaadt, want met halve informatie gaan de geruchten harder lopen dan de feiten hoor.

Bizar dat een beveiliger kennelijk wél geacht wordt risico’s voor anderen te dragen, maar een simpele herdenking daarna niet veilig kan worden georganiseerd. Misschien moeten we eens ophouden veiligheid als individueel probleem van beveiligers, studenten en organisatoren te behandelen — waar is de structurele aanpak van geweld en intimidatie dan?

Een herdenking afgelasten omdat er misschien gedoe komt… wat voor signaal geef je dan af aan iedereen die kwaad wil?! Straks moeten nabestaanden en studenten zich verstoppen terwijl de bedreigers bepalen wat er gebeurt, lekker dan!!

Een herdenking is ook een moment van rouw voor de nabestaanden, niet alleen een openbaar evenement. Misschien kan de organisatie op korte termijn een besloten bijeenkomst met hen en directe collega’s regelen; later kan er, als het veilig is, alsnog een openbare herdenking komen. Dat is geen toegeven aan dreiging, maar zorgvuldig omgaan met mensen die al genoeg hebben meegemaakt.

veiligheidheid met dubbelheid en dan ook nog een afgelaste herdenking, de communicatie ligt er alvast wel helemaal uit zeg, zet desnoods alleen een kaars neer met een paar collegas en hou de locatie geheim, want een stille mars op facebook aankondigen is tegenwoordig ongeveer hetzelfde als een uitnodiging met routekaart erbij man

Kijk, een dreiging hoeft niet eens geloofwaardig genoeg te zijn om de herdenking te verstoren: één anonieme melding en de risicopremie schiet omhoog voor iedereen die verantwoordelijkheid draagt. Wel graag snel transparantie achteraf, anders wordt afgelasten zelf de perfecte businesscase voor intimidatie.

Tja, straks gaat de herdenking door via een livestream met de gordijnen dicht... wie heeft er dan gewonnen? De gewone mensen weer niet, en Den Haag roept daarna dat de veiligheid op orde is.

Ik rij al 30 jaar door Amsterdam en één ding weet ik: “veiligheidsoverwegingen” is vaak ambtenarentaal voor we zeggen niks zolang de juristen en rechercheurs nog aan het vergaderen zijn. Begrijpelijk voor het onderzoek, maar Berry z’n nabestaanden verdienen wel snel duidelijkheid en geen stiltecircus met een slotje erop.

Wat me vooral raakt: zelfs een moment van gezamenlijk rouwen wordt nu door angst en dreiging bepaald. Vanuit mijn praktijk weet ik dat onderdrukte rouw zich vastzet in een gemeenschap; regel dus een veilige, besloten plek waar mensen wél afscheid kunnen nemen, anders blijft die onrust als een nare vibratie rondzingen.

Goh, hopelijk wordt ook aan de nabestaanden verteld waarom dit precies nodig was en niet alleen met zo’n vaag persbericht afgescheept. Die zitten nu waarschijnlijk met vragen én zonder plek om samen afscheid te nemen, dat is wel heel wrang toch?

Een herdenking hoort niet te veranderen in een test van moed of politiecapaciteit. Wel mag de organisatie duidelijk maken wie het besluit nam en wanneer er opnieuw wordt gekeken; die transparantie voorkomt dat elke vage dreiging straks automatisch tot afgelasting leidt.

Taalkundig gezien staat er in de samenvatting “veiligheidheid”, maar belangrijker is dat zo’n foutje de aandacht niet mag afleiden van de gebrekkige communicatie. Wie een herdenking afgelast, moet ten minste aangeven of het om een concrete dreiging, een algemeen advies of een organisatorisch probleem gaat; anders worden nabestaanden en studenten onnodig aan speculatie overgeleverd.

Het afgelasten zelf is niet het zwakste punt, de onduidelijkheid eromheen wel. Daarmee maak je van een concrete veiligheidsmaatregel een voedingsbodem voor geruchten en trekt iedereen z’n eigen conclusie. De politie kan niet alles openbaar maken, maar “veiligheidsoverwegingen” zonder verdere uitleg is wel erg mager.

Weet je wat het is: een herdenking is geen test van moed en ook geen toneelstuk voor de buitenwereld. Wie Berry kende, wil vooral in rust afscheid kunnen nemen; maar laat de organisatie dan wél snel zeggen wanneer en hoe dat alsnog kan, anders blijft die stilte harder schreeuwen dan nodig is.

Een herdenking hoort geen proef op de som van moed te worden. Wie Berry wil eren, kan dat ook thuis of in stilte doen; de doden zijn niet geholpen met een volle stoet als de levenden daardoor gevaar lopen.

Wat ik mis in dit verhaal is aandacht voor de mensen die Berry kenden en nu óók in onzekerheid zitten. Een afgelasting zonder uitleg maakt niet alleen studenten angstig, maar ook collega’s en nabestaanden; zeg desnoods wat je nog niet kunt zeggen, maar laat ze niet helemaal bungelen.

Een herdenking is geen openbaar vervoer: je hoeft niet per se volgens dienstregeling en op dezelfde plek te gaan staan. Beter een stille kaars op een veilige plek dan een publiek toneelstuk waar iemand weer de boel komt verstieren, al mag de uitleg achteraf wel gewoon in normaal Nederlands.

Ach ja, straks krijgt de organisatie ook nog de schuld omdat ze geen risico wilden nemen. Berry is dood, daar worden studenten niet veiliger van door met z’n allen op dezelfde plek te gaan staan; laat mensen desnoods thuis een kaars aansteken en maak later pas werk van een herdenking.