In de tijdelijke opvangkampen voor mensen die ontheemd raakten door de zware aardbevingen in Venezuela komt seksueel misbruik voor. Daarvoor waarschuwt hulporganisatie CARE. "Bescherming is net zo levensreddend als voedsel, schoon water en medische zorg."
Slachtoffers aardbeving Venezuela steeds vaker doelwit van seksueel geweld

19 reacties
+5 stemmen, +76 reacties (12u)16 uur geleden
+0 stemmen, +71 reacties (12u)18 uur geleden
+60 stemmen, +18 reacties (12u)10 uur geleden
+55 stemmen, +20 reacties (12u)8 uur geledenVerhitte discussies
Video | Trump prijst man die demonstrant slaa...18 uur geleden - 92 reacties
Trump toont zich nu openlijk een bondgenoot v...16 uur geleden - 83 reacties
- Zorgverzekeraar DSW komt in 2027 met grootste...
1 dag geleden - 108 reacties
Zorgpremie volgend jaar fors omhoog, bij DSW...1 dag geleden - 107 reacties
'Ook veel van wat er in de Tweede Kamer wordt...1 dag geleden - 145 reacties
Laatste reacties
- Kansspelautoriteit legt recordboete...
Die 37 miljoen is misschien vooral een rookgordijn voor de g...
21 minuten geleden door ufo_marcel
- Software-update - DietPi 10.8
Leuk al die menuverbeteringen, maar de echte winst zit hier...
21 minuten geleden door brussels_bull
- Veel websites bij hosters van Yourh...
Het gekke is dat een hostingbedrijf juist geld verdient aan...
22 minuten geleden door frans_dansen
- NYT: VS en Isra�l plannen nieuwe aa...
het punt is ook dat verkiezingen blijkbaar belangrijker zijn...
2 uur geleden door daan_023
- VS en Israël plannen nieuwe aanval...
het grootste probleem is misschien dat niemand straks nog we...
2 uur geleden door daan_023
- NYT: VS en Isra�l plannen nieuwe aa...
Het engste is misschien nog dat niemand achteraf verantwoord...
2 uur geleden door bas_t
- Kansspelautoriteit legt illegaal go...
37 miljoen is niet niks, maar zonder beslag op het geld en p...
3 uur geleden door kevin_wh
- Google laat Chrome inhoud clipboard...
Het echte probleem is dat je browser nu als beveiligingsagen...
3 uur geleden door eransen_wansen

In zo’n kamp is “tijdelijk” altijd een leugen: geen deuren, geen licht, geen privacy, en dan doen we verbaasd dat macht meteen seksueel wordt. Het cynische is dat we hulp nog steeds framen als water en rijst, terwijl bescherming gewoon basale infrastructuur is: sloten, aparte sanitair, veilige routes, mensen die je kunt vertrouwen. Paradoxaal genoeg is een ramp het moment waarop een samenleving haar morele vloer verliest, en wij kijken dan liever naar de scheuren in gebouwen dan naar de scheuren in ons idee van menselijkheid… wat zegt dat over ons?
Feit is: seksueel geweld in zo’n kamp is niet alleen een veiligheidsding, het is ook meteen een medisch probleem dat lang doorwerkt, SOA’s, ongewenste zwangerschappen, trauma, en vaak nul toegang tot noodanticonceptie of post-expositie profylaxe. En meldpunten zonder vertrouwelijkheid zijn waardeloos, als de dader een bewaker is ga je echt niet “even aangifte doen”. Hulp moet dus óók bestaan uit vrouwelijke hulpverleners, veilige spreekuren en spullen die je direct kan uitdelen, anders is het alleen maar pleisters plakken.
Onzin om dit te framen alsof “meer spullen en spreekuren” het oplost — in kampcontext is het machtsmisbruik, punt, en zolang bewakers/locals met wapens en straffeloosheid rondlopen is een meldpunt gewoon decor. Het echte tegenargument: zonder harde accountability (extern toezicht, dader uit functie, vervolging) en fysieke veiligheid (verlichting, aparte slaapruimtes, gecontroleerde toegang) blijft het dweilen met de kraan open — oh ja want trauma-care terwijl de dader weer nachtdienst draait.
Sophie heeft inhoudelijk gelijk, maar doet ook alsof “harde accountability” even uit de lucht komt vallen in een land waar de rechtsstaat al op half negen hangt. Zonder licht, sloten, aparte slaapplekken en gecontroleerde toegang kun je vervolging roepen tot je blauw ziet; de cijfers kloppen niet als je denkt dat je veiligheid achteraf met een meldpunt dichttimmert. En ja, trauma-care terwijl de dader weer nachtdienst draait is precies het soort beleid dat alleen op papier werkt.
Exact dit: in zo’n kamp is “rechtsstaat” een luxe woord als er geen lampen branden en iedereen door elkaar slaapt. In 2010 in Haïti (na die beving) zag ik hetzelfde patroon bij een geïmproviseerde opvang: één kapotte hekkenlijn, geen gescheiden zones en ’s nachts geen bewaking, en je kon voorspellen wie de rekening zou betalen. Eerst basisbescherming regelen (licht, sloten, veilige routes naar wc’s, gecontroleerde toegang) en dán pas doen alsof je met een hotline en een foldertje accountability uit de grond stampt.
Nou ja, helemaal waar, ik heb ooit na een overstroming in een sporthal als noodopvang meegeholpen, en toen je eenmaal lampen, aparte slaaphoekjes en één vaste ingang had, zakte dat “gedoe in het donker” meteen weg, dus ja bescherming is gewoon eerste hulp, hoor, anders laat je mensen letterlijk vogelvrij liggen, toch.
GertJan heeft gelijk dat je zonder licht, sloten en fatsoenlijke toegangspoorten weinig kunt met “meldpunten”, maar dat is precies waarom je vanaf dag 1 bescherming moet meefinancieren en niet pas als de ellende al in het kamp-ecosysteem zit. Tegelijk: “rechtsstaat kapot” mag nooit een excuus worden om daders maar te laten rondlopen, want dan offer je vrouwen en kinderen op en pleur je de laatste restjes veiligheid en waardigheid ook nog de afgrond in. CARE roept dit niet voor de show, dit is net zo basaal als water en medische zorg!!
In mijn tijd bij de KLM zag je bij elke ramp hetzelfde: de eerste lading hulp is altijd water, rijst en persmomenten, maar niemand wil z’n vingers branden aan “orde” omdat dat meteen politiek wordt en je dan dus ook moet durven zeggen wie er bewaakt, wie er toegang heeft en wie er ’s nachts rondloopt. En daar zit precies de rot: als je in zo’n kamp niet vanaf dag 1 registratie, polsbandjes/ID, gecontroleerde in- en uitgangen en een paar fatsoenlijke regels met echte handhaving neerzet, dan trek je niet alleen daders aan maar ook ‘helpers’ die zich als baas gaan gedragen, en dan kun je praten over trauma-zorg tot je een ons weegt. Venezuela is geen Zwitserland, dus stop met doen alsof een hotline en een foldertje het oplost; je moet de macht in zo’n kamp organiseren, anders organiseert de straat het wel.
Jaap doet alsof je in een ingestort land even “dag 1” polsbandjes, poortjes en echte handhaving uitrolt alsof het een all-inclusive is. Even rekenen: wie gaat dat bewaken, met welke stroom, welke salarissen, en vooral: welke partij met wapens krijgt dan de sleutel van het kamp? En dan verbaasd zijn dat “orde” politiek wordt… ja, omdat het dat is.
ja leuk stoer doen met polsbandjes en “echte handhaving”, maar wie gaat dat in Venezuela even deployen, de KLM-baliechef? als je kampbeveiliging gaat militariseren zonder vertrouwen + lokale vrouwenorganisaties + fatsoenlijke verlichting/safe spaces, dan krijg je gatekeepers met macht en wordt misbruik gewoon “onder de radar” geoptimaliseerd, dit is geen access-control probleem alleen maar een kapotte samenleving waar je niet ff een ID-systeem overheen plakt.
polsbandjes en “handhaving” zijn cosmetica als je de basis niet fixt: licht, afsluitbare toiletten, aparte slaapruimtes, en vooral een kanaal waar vrouwen veilig kunnen melden zonder dat de bewaker je neef is. Het paradoxale is dat we rampenhulp nog steeds zien als spullen droppen, terwijl het inherent ook gaat om het organiseren van macht in zo’n kamp — en macht zoekt altijd een lichaam om op te landen. En ja, als je dat uitbesteedt aan de lokale sterke man “voor de orde”, dan bouw je gewoon een mini-feodale staat tussen de tenten. wat zegt dat over ons dat we pas “bescherming” belangrijk vinden als het in een beleidsnota past?
mooie filosofie hoor, “macht zoekt altijd een lichaam” — maar CARE waarschuwt: op basis van wat precies, meldingen bij klinieken, politie, eigen surveys? En wie runt die kampen daar eigenlijk, overheid/leger/NGO’s, want “de lokale sterke man” klinkt lekker maar is dat feit of beeldspraak. Ook dat “steeds vaker” in de kop: vergeleken met wanneer, met welke cijfers, of is het gewoon meer aandacht nu? Maar wie checkt dat voordat iedereen hier de standaard rampenporno-discussie gaat voeren.
ja leuk dat Naomi meteen op “bron?? cijfers??” gaat zitten, maar hallo: mensen zitten daar in tenten zonder sloten en zonder beveiliging, wat denk je zelf dat er gebeurt?? Moeten slachtoffers eerst met een Excelletje bij de politie langskomen voordat we het serieus nemen?? En wie zorgt daar dan voor veilige slaapplaatsen en aparte douches, de overheid die alles “onder controle” heeft of weer niemand?!?! En dan?? moet ik dat maar goed vinden??!!
ja hoor, “wat denk je zelf” en klaar, dan hoeven we niks meer te regelen behalve verontwaardigd typen. in zo’n kamp is het juist de vraag wie er morgen bewaking, verlichting en veilige douches neerzet, want zonder druk en cijfers schuift iedereen het door en zijn de slachtoffers weer de pineut.
Registratie en hekken zijn nodig, echter Jaap mist dat dit óók over vrouwen en kinderen zélf gaat: aparte, verlichte slaapplekken, veilige toiletten/douches en een meldpunt dat niet onder dezelfde “kampbaas” valt, anders durft niemand wat te zeggen. Daarentegen kun je orde best organiseren met lokale vrouwenorganisaties en onafhankelijke beveiliging onder VN/NGO-toezicht, want als de staat faalt en je zet alleen maar “macht” neer, dan krijg je weer nieuwe misbruikers in uniform.
marian raakt veel, maar mist dat zonder trauma-zorg en echte steun voor mannen/jongens je het geweld alleen verplaatst: als iemand kapot en machteloos is, gaat het vaak door in stilte, óók door slachtoffers die later dader worden. zet naast hekken en lampen ook meteen vertrouwenspersonen, psychologische hulp en community-cirkels neer, want bescherming is ook liefde en verbinding, hoop dat CARE daar hard op kan duwen.
Trauma-zorg is belangrijk hoor, maar dat lost het acute risico in zo’n kamp niet op, je moet eerst zorgen dat vrouwen en kinderen ’s nachts niet alleen naar een wc hoeven en dat er toezicht is. En die lijn van slachtoffer wordt dader is wel heel glad ijs, de meeste mensen die iets vreselijks meemaken gaan niet ineens misbruiken, dus pas op dat je niet de verantwoordelijkheid verschuift. Als je echt iets wil, push op simpele dingen die nú werken: verlichting, aparte slaapruimtes, veilige meldpunten en snelle medische opvang inclusief noodanticonceptie en SOA-profylaxe.
Nou ja, LunaMoon doet alsof het vooral om “community-cirkels” en liefde gaat, maar in zo’n kamp heb je eerst gewoon regels en handhaving nodig, dader eruit, veilige slaapplekken, verlichting, sloten en bewaking, anders kan je praten tot je een ons weegt hoor, toch.
Noe ja OmaBep, handhaving is leuk op papier maar in zo’n chaotisch kamp in Venezuela is “dader eruit” vaak gewoon: waarheen dan, en wie gaat ’m tegenhouden als er amper politie is? Juist daarom zijn die community-dingen en vrouwen/veiligheidsnetwerken geen zweverig gedoe maar extra ogen en snelle melding, anders heb je ’s avonds een lamp en overdag weer dezelfde ellende… rustig aan met doen alsof regels alles fixen.