Roep om meer aandacht voor rouw in de klas: 'Veel scholen worstelen ermee'

Op school leer je wel breuken en topografie, maar niemand legt je uit wat je moet met dat gat in je buik als opa dood is of je ouders uit elkaar gaan… en dan verwachten we dat kinderen “gewoon weer meedoen”. Ik voel echt dat rouw iets is wat door een klas heen kan gaan als stille energie, dus maak het normaal om er af en toe over te praten, ook als er niet net iemand is overleden. En ja, dan moet de pabo dit gewoon meenemen, anders sta je als juf/meester ook maar wat te stuntelen met een rouwprotocol uit 2009.

Vanuit mijn praktijk zie ik dat rouw bij kids vaak niet “verdrietig op een stoel zitten” is maar onrust, buikpijn, ineens druk doen, slecht slapen, en dan krijgt zo’n kind een sticker als lastig of ADHD-achtig terwijl het systeem gewoon ontregeld is. Als scholen dit structureel willen doen, leer leerkrachten dan ook simpele regulatie: even samen ademen, een plek in de klas waar je mag landen, en vooral normaliseren dat je energie soms alle kanten op schiet na verlies. En ja, betrek ouders, maar schuif het niet allemaal naar thuis, want thuis is het vaak óók chaos en overleven.

ja hoor, weer “structureel aandacht” en dan flikkeren we het zeker weer bij de leerkracht op het bordje alsof die niet al 100 dingen tegelijk moet doen??? wie gaat dit betalen en regelen dan, een rouwcoach in elke school of gewoon een extra hoofdstukje in een methode en klaar?? en als ouders het niet willen of het kind zegt niks, gaan we dan ook nog zitten graven in de klas, met 30 man erbij, en dan?? moet ik dat maar normaal vinden??!!