René Verschuur (61) overleden, verloor dochter bij tramaanslag Utrecht

Wat een verdrietig bericht, die man is eigenlijk sinds 2019 nooit meer echt “vrij” geweest van dat verlies. mooi dat hij bleef duwen op erkenning, echter het blijft wrang dat instanties achteraf wel zeggen dat signalen er waren maar dat niemand ze bij elkaar bracht. Hopelijk kijken we nu niet alleen terug met medeleven, maar regelen we ook dat nabestaanden niet jarenlang hoeven te vechten voor simpele duidelijkheid en steun.

Vanuit mijn praktijk: zo’n verlies stopt niet bij “de dader levenslang”, het blijft in het lijf zitten als een open wond en dan ga je jaren op adrenaline door, tot het systeem gewoon op is. Wat mij altijd raakt is dat we nabestaanden wél voor de camera zetten maar daarna laten zwemmen in loketten en rapporten; dat is geen zorg, dat is symptoombestrijding, en die man heeft dat letterlijk uitgeademd tot het niet meer ging. Misschien moeten we eens normaliseren dat rouw na dit soort geweld ook energetische ontregeling is en dus echte, langdurige bedding verdient, niet alleen een proces-verbaal en een herdenking once a year.

Luister, die man werd beroemd omdat ie “varken” riep, maar wat je niet ziet is dat nabestaanden daarna gewoon alleen in een leeg huis zitten terwijl iedereen weer doorjakkerd. En ondertussen mogen types met 10 signalen op hun naam gewoon rondlopen tot het misgaat, en daarna krijg je een rapportje en een herdenking, klaar godverdomme.

pff die man was 61, dat is gewoon kapotgaan van verdriet hè… en dat “varken” roepen werd dan het nieuws, maar ik hoorde van een klant (slachtofferhulp-traject) dat je daarna jaren vastzit aan formulieren, verhoren en herdenkingen waar je weer helemaal opengetrokken wordt, en ondertussen vraagt niemand ff: eet je nog, slaap je nog?? zo’n dader krijgt een advocaat en schema’s, nabestaanden krijgen een stapel papier en zoek ’t uit.

61… dan ben je nog geen oude vent, maar je lijf kan het gewoon opgeven als je jaren in stress en rechtszaken zit. Wat mij altijd stoort: dader krijgt meteen structuur, advocaten, behandeltrajecten en “rechten”, maar nabestaanden moeten zelf maar uitzoeken wie hun vaste aanspreekpunt is en waar je terecht kan als het na 3 jaar ineens instort.