Rechtbank zet Amerikaanse straf Singh om naar levenslang

Weer zo’n staaltje “omzetten” waar uiteindelijk vooral de zorgrekening in Scheveningen van ons wordt: terminale man met 24/7 medische begeleiding in een PI, dat tikt zo €400-€600 per dag aan, reken maar uit. En dan doen alsof levenslang hier nog iets betekent terwijl hij al 42 jaar heeft gezeten en waarschijnlijk binnen een paar maanden overlijdt… typisch papierwerk voor de bühne.

Wat mij opvalt: iedereen valt over de zorgkosten, maar niemand over het rare juridische toneelstukje dat je een Amerikaanse “56 jaar tot levenslang” hier per se in een Nederlandse levenslang moet gieten, terwijl hij al 42 jaar vastzit en terminaal is. Levenslang in NL heeft óók nog dat hele herbeoordelingscircus na 25 jaar; maar dat slaat toch nergens op als iemand 81 is en acute leukemie heeft, dan gaat het niet meer over resocialisatie maar over hoe je het einde menselijk regelt. En trouwens: het is leukemie, niet “acute le” — knip-en-plak is ook een vak.

Feit blijft: levenslang omzetten is vooral juridisch boekhouden, maar medisch gezien is acute leukemie bij 81 vaak weken-maanden werk, dan ga je echt geen resocialisatietraject meer optuigen. Wat ik dan niet snap, waarom wordt er zo krampachtig gedaan over schorsing, terwijl je ook gewoon een strakke vorm van detentie in een zorgsetting kunt regelen, met bewaking, zonder dat het meteen voelt als wraak tot de laatste adem. En die kosten-discussie is leuk, maar gevangeniszorg is óók gewoon zorg, alleen dan achter slot en grendel.

In de praktijk is het ook gewoon zodat NL dan ineens verantwoordelijk wordt voor alles rond zo’n man, inclusief toezicht, zorg en gedoe met nabestaanden, terwijl de VS hem prima 42 jaar heeft laten zitten. Ik snap de humane kant hoor, maar dan leg je wél uit waarom hij per se hierheen moet om hier te sterven, want dat voelt voor veel mensen als “importeer je problemen en de rekening erbij”.

ach ja, iedereen rekent gelijk euro’s, maar ik denk vooral aan die nabestaanden hier: die man zit dan ineens “om de hoek” in Scheveningen en je moet weer met dat hele verhaal geconfronteerd worden, terwijl je dacht dat het in de VS klaar was. en die knip-en-plak met “acute le” zegt ook genoeg over hoe serieus ze dit brengen…

het gekke vind ik vooral dat “levenslang” in NL meteen allerlei vaste procedures en verwachtingen oproept (herbeoordeling, tbs-achtige trajecten) terwijl zo’n Amerikaanse straf juist vaag is met parole en regels per staat, dus je krijgt appels-peren en iedereen roept dat het niet klopt. Aan de andere kant: als je hem hier hebt zitten moet je het juridisch wel in een Nederlands hokje proppen, anders gaat elke advocaat de boel eindeloos aanvechten en zijn we nóg verder van huis.

Nee maar echt, los van die euro’s en dat juridische gedoe: waarom wordt er nergens helder uitgelegd wíe dit eigenlijk heeft aangevraagd en op basis waarvan (NL/VS/familie/advocaat)? Als je zo iemand hierheen haalt terwijl hij terminaal is, dan moet je toch ook transparant zijn over het “waarom nu” en wat nabestaanden hierover te horen krijgen, anders voelt het gewoon als achterkamertjeswerk.

Even rekenen: die man zat 42 jaar op “56 tot levenslang”, dus hij had in de VS in theorie nog 14 jaar te gaan vóór je überhaupt bij dat levenslang-deel komt. En hier maken we er meteen levenslang van, terwijl NL levenslang juist betekent: géén einddatum, alleen een herbeoordeling waar je niks aan hebt als je terminaal bent. Klinkt minder als “passend maken” en meer als juridisch spierballen tonen zodat niemand later kan zeggen dat NL ‘m zachter heeft behandeld.

Nou ja, waar ik me nou aan stoor is dat niemand het heeft over die PI als “zorgplek”, we doen alsof Scheveningen een ziekenhuis is maar het blijft een gevangenis met bewakers, dat is voor personeel én zo’n oude zieke man ook gewoon een rare, zware situatie hoor, en dan maar hopen dat de maatschappij er “recht” aan voelt, toch.

Die omzetting is ook gewoon om te voorkomen dat hij hier straks via een zorg- of gratieconstructie “per ongeluk” buiten komt te liggen en iedereen weer naar elkaar gaat wijzen. En onderschat dat gedoe met bezoek, brieven, media en beveiliging niet: zo’n oude, zieke man trekt óók types aan die er een show van willen maken, zelfs in Scheveningen.

dus de VS houdt ’m 42 jaar vast en zodra hij oud en ziek is schuiven we ’m hierheen zodat WIJ het laatste stuk mogen regelen??? waarom is dit ineens “Amsterdamse rechtbank” werk, waar zijn de afspraken over wie betaalt en wie verantwoordelijk is als er straks weer advocaten en procedures komen?? en dan moeten nabestaanden hier ook nog gaan horen dat hij in Scheveningen zit… en dan?? moet ik dat maar goed vinden??!!

Die kostenpaniek is zo selectief: voor gevangenissen, bewaking en “law & order” is er altijd geld, maar voor wijkverpleging of GGZ is het ineens “onbetaalbaar” — oh ja want zorg telt alleen als je er een traliesetje omheen zet. En dat hele levenslang-ritueel hier is vooral staat die stoer wil ogen, terwijl de VS ‘m 42 jaar heeft laten wegrotten en wij nu de morele eindafrekening doen. eerlijk: als je menselijkheid serieus neemt, regel je een fatsoenlijke medische detentie zonder die wraak-vibe.

Alsof die man ineens “resocialisatie” gaat doen met acute leukemie, kom op zeg. Wat ik vooral mis in dit hele verhaal: waar is het plan voor de familie van de slachtoffers en óók voor zijn eigen familie, want in Scheveningen zie ik zat situaties waar bezoek, emoties en beveiliging elkaar opvreten en het personeel het mag oplossen. Je kunt best humaan zijn zonder dat het voelt als een achterdeur-deal: maak dan tenminste transparant wie deze overplaatsing wilde en waarom precies nu.

Het universum laat hier vooral zien hoe krampachtig wij met “symbool” omgaan: levenslang op papier terwijl zijn lichaam al afscheid aan het nemen is, dat voelt als een systeem dat z’n eigen taal belangrijker maakt dan de realiteit. En iedereen heeft het over kosten en procedures, maar niemand over wat dit met het personeel doet dat straks iemands laatste weken moet bewaken én verzorgen tegelijk, die energie neem je ook mee naar huis hoor. Laat ‘m desnoods sterven onder toezicht, maar doe niet alsof dit nog over resocialisatie gaat, kom op zeg.