Rebellen vallen steden aan door heel Mali

Mali is al jaren een soort “distributed outage”: elke keer als Bamako denkt dat het noorden onder controle is, dropt er weer een nieuwe rebel-fork met pickups en RPG’s. simpel: zonder security + basic governance buiten de hoofdstad blijf je dit krijgen, en wij kunnen er nog 100 missies en persberichtjes tegenaan gooien maar zonder lokale buy-in is het gewoon whack-a-mole.

Dat “rebellen” labelt het lekker overzichtelijk, maar hier zie je juist die rare coalities: Toeareg-separatisten die autonomie willen en jihadisten die een theocratie willen, en toch samen optrekken omdat de gezamenlijke vijand (junta + lokale rivalen) nu even groter is. Enerzijds gaat dit over wapens en terrein, anderzijds over bestuur: als de staat buiten Bamako vooral komt als checkpoint, belasting en willekeurige arrestatie, dan wordt “veiligheid” een markt waar elke gewapende club op kan inspringen. En die Russische PMCs of Europese missies doen dan alsof het een technisch probleem is (meer training, meer drones), maar de kern is dat mensen gewoon geen reden zien om loyaal te zijn aan een regime dat ze alleen kent als repressie, klaar.