Politie is onderkaak kwijt in coldcasezaak Heulmeisje, zoektocht in opslag

dit is toch niet te geloven: een onderkaak “kwijt” in een coldcase, alsof het om een fietssleutel gaat. Als je een lichaam zó vaak opgraaft en verplaatst, moet de chain of custody waterdicht zijn; anders kun je elk nieuw onderzoek net zo goed weer inpakken. En kleine taalnerd-opmerking: “nog opzoek” is gewoon “nog op zoek” — net als die kaak, blijkbaar.

Nee hè, ge zou toch denken dat zo’n stuk bot gewoon in een kluis met 3 sleutels ligt en niet ergens in een verhuisdoos achterin een magazijn. En dan maar roepen dat nabestaanden “rust” moeten hebben… begin dan eens met je eigen administratie op orde, man man.

bizar is dat je bij dit soort “kwijt” niet alleen een bot kwijt bent, maar ook weer jaren vertrouwen van nabestaanden en het publiek. Ik zie het dagelijks: dossiers die van kast naar kast gaan, mensen wisselen van functie, en ineens weet niemand meer wie waar verantwoordelijk voor is… en dan moet je wéér bij familie aankloppen met “sorry, we zoeken nog”. als je zo vaak opgraaft, zou er toch één iemand moeten zijn die letterlijk tekent: dit ligt NU hier, punt.

“Onderkaak kwijt” is niet alleen slordig, het laat zien hoe kapotbezuinigd die hele forensische keten is — magazijnen vol verhuisdozen, tijdelijke contracten, iedereen overwerkt en dan verbaasd doen dat er dingen verdwijnen. En straks weer roepen om meer blauw op straat, oh ja want dat is lekker sexy, maar archieven, labcapaciteit en beheer? dat is blijkbaar geen headline.

Ik merk dat het woord “kwijt” hier echt de verkeerde energie heeft, alsof het een administratief dingetje is, terwijl het voor familie gewoon weer een klap is. En praktisch: als ze dit pas na jaren ontdekken, dan klopt er iets fundamenteels niet met periodieke inventarisaties van bewijsmateriaal, dat zou net zo routine moeten zijn als wapens tellen aan het eind van een dienst. hoop echt dat ze er extern iemand op zetten, want intern ga je altijd die schaamte-energie voelen en dan wordt er half gezocht.