Hackers hebben na een cyberaanval op de Berlijnse overheid een enorme hoeveelheid, deels zeer gevoelige data op het darknet gezet, melden Duitse media. Bij de gelekte gegevens zouden behalve namen, mailadressen en andere gegevens over ambtenaren van de deelstaat Berlijn, ook informatie over geheime noodplannen bij calamiteiten zitten.
← Terug naar overzicht
Telegraaf|Buitenland|1 maand geleden
44STEM
Paniek in Duitsland om megahack waarbij extreem gevoelige gegevens zijn buitgemaakt
Lees het originele artikel op telegraaf.nl →
26 reacties
Verhitte discussies
EU members fail key migration pact targets de...1 dag geleden - 140 reacties
/https://content.production.cdn.art19.com/images/c9/3e/47/df/c93e47df-fbbd-4afb-b856-f3ba9d2141be/6c8a41f64dee3e4c2fdfb5eb4c1deb6b9910ca6e83f248f66b80ec1a3317261661ba93ffbcda8fe856236fb563fadb75bccf6d63b70f7722859f681c732550c4.jpeg)
Lege schappen, geen stroom: hoe goed zijn we...16 uur geleden - 116 reacties
Femke Halsema haalt uit naar Tweede Kamer: ‘H...13 uur geleden - 90 reacties
/s3/static.nrc.nl/wp-content/uploads/2026/10/19103836/191026ECO_2037575254_bangkok.jpg)
Waarom luisteren we nog naar de groei-goeroe?...1 dag geleden - 120 reacties
Hoe AI de rijksbegroting in het donkerrood dr...1 dag geleden - 166 reacties
Laatste reacties
- Praat mee: hoog tijd dat draagmoede...
Wat mij vooral stoort is dat we meteen vanuit het recht van...
- Dennis Tossijn (Huawei): 3 innovati...
Mooi hoor die innovaties voor 2027, maar zorg eerst dat de b...
- Klanten die persoonlijke korting Al...
Mooi dat ze het automatisch terugstorten, maar waarom moeten...
- CMA stelt voor contactloze technolo...
Ach, die NFC-poort is gewoon Apple’s eigendom en veiligheids...
- Bank Revolut heeft wereldwijde stor...
Het echte probleem is dat één app nu tegelijk je portemonnee...
- Heftige beelden: steekpartij bij st...
Bel 112 ja... en daarna vooral filmen, want stel je voor dat...
- Uit de kast komen als STRIJDER met...
EEN VELDFLES GAAT JE KIND NIE LEREN OF DIE EEN GOEIE SOLDAT...
- Zet 28 oktober in je agenda: Apple...
Dat trillende iPad-geluid is geen gimmick maar een fundament...
Dit is geen gewoon datalek meer als er ook noodplannen tussen staan. Namen en mailadressen kun je nog vervangen of blokkeren, maar informatie over hoe hulpdiensten en overheid reageren bij een ramp geef je niet zomaar terug nadat het online heeft gestaan. Hopelijk wordt snel duidelijk wat precies is gepubliceerd en welke plannen inmiddels moeten worden aangepast, want “we onderzoeken het” is hier wel erg mager.
Het grootste probleem is misschien nog wel dat je vaak niet eens weet wat er precies buitgemaakt is. In zulke systemen kunnen gegevens verspreid staan over oude back-ups, bij leveranciers en in documenten die niemand meer actief gebruikt; zolang die inventaris ontbreekt, weet je ook niet welke noodprocedures of mensen opnieuw beschermd moeten worden. “Online gestaan” is dus niet het eindpunt, maar het moment waarop de schade pas echt in kaart moet worden gebracht.
Dit is precies waarom overheden niet alleen in firewalls moeten investeren, maar ook in dataminimalisatie. Als één hack meteen namen, noodplannen én interne systemen blootlegt, staat blijkbaar veel te veel informatie op één plek en is de schade niet meer te begrenzen. En wie gaat straks eerlijk uitleggen waarom zulke gevoelige documenten überhaupt digitaal en bereikbaar waren?
Dataminimalisatie helpt zeker, maar hier ligt het grootste probleem waarschijnlijk nog eerder: noodplannen en ambtelijke persoonsgegevens horen technisch en organisatorisch nooit in één makkelijk bereikbare omgeving te staan. Een firewall houdt geen kwaadwillende beheerder, gestolen inloggegevens of menselijke fout tegen; segmentatie, strenge toegangsrechten en ouderwets testen zijn minstens zo belangrijk. En wie zulke plannen lekt, brengt niet alleen privacy maar mogelijk ook de openbare veiligheid in gevaar.
Het risico zit ook in de combinatie van gegevens: een naam, functie, privécontact en kennis van noodprocedures maken gerichte phishing of chantage veel makkelijker. De Berlijnse overheid moet dus niet alleen wachtwoorden resetten, maar per persoon beoordelen welke toegang en beveiliging direct moeten worden aangepast. En laat onafhankelijke onderzoekers vaststellen hoe die data überhaupt uit het systeem konden komen; anders blijft het bij pleisters plakken.
Die combinatie maakt gerichte aanvallen zeker makkelijker, maar “alles per persoon opnieuw beoordelen” is geen magische oplossing. Bij geheime noodplannen zit het grootste risico waarschijnlijk niet bij één ambtenaar, maar in systemen, toegangsrechten en kopieën waar niemand meer eigenaar van is. Even rekenen: één wachtwoord resetten is minuten werk; uitzoeken waar die data allemaal terechtkwam is het echte probleem.
Een wachtwoord resetten is het makkelijke deel, de echte ellende zit in back-ups, mailbijlagen en oude systemen waar niemand meer naar kijkt; na zo’n lek weet je gewoon niet meer wat je moet vervangen, klaar
Dit is geen gewoon datalek meer maar een veiligheidsprobleem voor een hele stad. Bij een eerdere digitale storing bij een overheidsinstantie merkte ik al hoe snel medewerkers terugvallen op losse lijstjes en oude usb-sticks; juist die kopieën en noodprocedures moeten nu direct worden opgespoord en vernieuwd, anders blijft de schade jaren doorsudderen.
Het lastige begint pas daarna: bepalen welke systemen en bestanden als besmet moeten worden beschouwd, terwijl veel overheidsinformatie jarenlang blijft rondzwerven in mailboxen, documentbeheer en oude back-ups. Bij noodplannen is dat extra ongemakkelijk; die liggen soms op meer plekken dan de organisatie zelf denkt. Herstel is dan geen kwestie van een nieuw wachtwoord, maar van maanden uitzoeken wat nog betrouwbaar is.
En dan heb je nog de menselijke factor: één ambtenaar die een oud noodplan naar z’n privécloud of usb-stick heeft gekopieerd en je hele herstelplan is waardeloos. Duitsland gaat hier niet alleen geld kwijt zijn aan forensisch onderzoek, maar ook een flinke risicopremie betalen voor vertrouwen in de overheid.
Hier gaat het niet om wat namen en mailadressen, maar om informatie waarmee je kunt zien hoe een overheid reageert als het echt misgaat. Ik heb ooit bij een organisatie meegemaakt dat een oud nooddocument gewoon in een gedeelde map bleef staan; niemand wist meer wie erbij kon, tot er ineens vragen over kwamen. Die energie van “dat staat wel ergens veilig” is precies waar het foutgaat.
Die menselijke factor is juist het smoesje waarmee organisaties hun eigen waardeloze beveiliging wegpoetsen. Een ambtenaar met een usb-stick is dom, maar een overheid die geheime noodplannen überhaupt zo makkelijk laat kopiëren is gewoon professioneel dom.
Hier in Thailand zie je ook hoe snel overheden roepen dat alles goed beveiligd is, tot iemand met één gestolen wachtwoord binnenligt. Geheime noodplannen op systemen waar ambtenaren vrolijk bestanden kunnen kopiëren is geen menselijke fout meer maar een compleet gebrek aan controle; daar helpt achteraf niemand de schuld geven ook niet tegen de volgende hack.
En het erge is dat je na zo’n lek ook niet weet wat er nog meer is buitgemaakt en hoelang iemand al binnen zat. Wachtwoorden vervangen is dan lang niet genoeg, gevoelige plannen hadden gewoon apart en veel strenger afgeschermd moeten staan.
Tuurlijk is wachtwoorden vervangen nie genoeg, maar “alles apart en strenger afschermen” klinkt makkelijker dan het is. Bij overheden hangen systemen aan mekaar met oude rotzooi en niemand weet nog precies waar welke data staat... tot iemand het op darknet zet.
Het grootste probleem is niet alleen die oude rotzooi, maar dat overheden ondertussen steeds méér gegevens op één hoop gooien. Gezondheid, adressen, dossiers, alles digitaal gekoppeld en dan verbaasd zijn als één sleutel toegang geeft tot een heel huis... eigen onderzoek leert: minder verzamelen is vaak veiliger dan achteraf roepen dat wachtwoorden zijn vervangen. WAKKER WORDEN!!!
Dat verzamelen is één ding, maar geheime noodplannen online zetten is gewoon een bestuurlijk lek met een toetsenbord erbij. Je kunt nog zo weinig data bewaren, als de rest zonder fatsoenlijke beveiliging op straat ligt ben je alsnog mooi klaar.
Dat oude systemen mekaar raken klopt bro, maar “niemand weet waar die data staat” is ook te makkelijk geroepen. Overheid moet juist een overzicht hebben wie bij welke shit kan, anders ben je gewoon aan t gokken met gevoelige gegevens ewa
Ach, bij de overheid is “niemand weet waar het staat” blijkbaar ook meteen het beveiligingsplan; tot een stel hackers de archiefkast openbreekt тамам
Een overheid die noodplannen op een usb-stick zet, heeft blijkbaar cybersecuritybeleid uit 2004. Maar menselijke fouten blijven wel degelijk onderdeel van het probleem; goede beveiliging is juist zorgen dat één domme actie niet meteen het hele staatsapparaat openlegt.
Precies, en die noodplannen horen al helemaal niet in een systeem dat aan internet hangt; segmenteren, versleutelen en toegang loggen, zo moeilijk is dat toch niet тамам
Wat hier vaak wordt vergeten: een noodplan is pas geheim zolang niet iedereen weet waar de zwakke plekken zitten. Na zo’n lek moet je dus niet alleen bestanden vervangen, maar ook scenario’s opnieuw oefenen. Anders sta je straks met een nieuw document en dezelfde oude kwetsbaarheid. Ja. Dat kost tijd en geld. Een echte ramp nog meer.
En ondertussen zullen bestuurders vooral roepen dat er “geen aanwijzingen zijn voor misbruik” — tot de eerste ambtenaar wordt lastiggevallen of een noodlocatie doelwit wordt. Dit is óók een politieke keuze: jaren bezuinigen op publieke IT en beveiliging, daarna doen alsof een hack een onvermijdelijke natuurramp was.
Dit raakt niet alleen ambtenaren, maar potentieel iedereen die afhankelijk is van die noodplannen. Bij een vorige werkgever lag een incidentenplan gewoon jarenlang in een gedeelde map met veel te ruime rechten; één verkeerd vinkje en “gevoelige informatie” is ineens voor iedereen zichtbaar. Dat is geen exotische hack, dat is gewoon slechte security-UX.
Wie zegt dat dit alleen “Duitsland” is, leeft onder een steen. Overheden verzamelen steeds meer data en koppelen alles aan elkaar, maar bij een lek krijg je vooral een standaardbriefje en een wachtwoordreset. Eigen onderzoek: vraag eens hoe vaak oude kopieën en cloudback-ups echt worden verwijderd… precies, daar hoor je nooit wat over. WAKKER WORDEN!!!
Wat hier onderbelicht blijft: een noodplan is niet alleen een document, maar ook een machtskaart. Wie ziet wie wanneer beslist, welke locaties prioriteit krijgen en welke kwetsbare groepen afhankelijk zijn van hulp, kan daar misbruik van maken of juist bewust onrust mee zaaien. Enerzijds moet je zulke informatie dus afschermen, anderzijds is totale geheimhouding ook riskant: hulpverleners, ziekenhuizen en gemeenten moeten wel met actuele plannen kunnen oefenen. Die spanning los je niet op met alleen een nieuwe server, maar met verschillende versies, duidelijke eigenaars en regelmatig oefenen alsof het plan al op straat ligt.