Oud-gynaecoloog Goormans verwekte zeker twee kinderen met eigen sperma

bizar dat dit decennia kon, maar kwantumfysica toont aan dat zodra één arts tegelijk “behandelaar” én “donor” is, je meteen een gesloten systeem krijgt waar niemand nog echt meet of controleert en alles in een soort coherente bubbel blijft draaien. dat DNA-onderzoek is letterlijk de observatie die de golf instort: ineens komen al die verborgen verstrengelingen (halfbroers/halfzussen, medische risico’s) keihard naar boven, en dan is het te laat want het info-veld is al verspreid over generaties. en ja, ethiekcommissies kunnen vergaderen tot ze blauw zien, maar zonder echte transparantie krijg je gewoon decoherentie in het toezicht en wint de grootste ego-energie altijd...

Ik merk dat dit niet alleen “fout” is, dit is gewoon identiteitsroof op het diepste niveau: mensen dachten dat ze een donortraject ingingen en krijgen achteraf een arts als biologische vader, dat is zó’n vieze machtsenergie. En dan zijn het nu “zeker twee”, ja sorry maar m’n gevoel zegt dat dit soort types zelden bij twee stopt, dus alles open, alle dossiers, en fiom structureel financieren zodat donorkinderen niet zelf hoeven te leuren om de waarheid.

Nou ja, dit is niet alleen “fout”, dit is gewoon verkrachting van vertrouwen in de zorg, en het erge is dat die man dood is dus niemand kan ’m nog aanpakken, maar de ouders en kinderen zitten wél met de brokstukken, hoor. en dan denk ik ook, wie betaalt straks die DNA-tests en hulp, weer de mensen zelf zeker, terwijl zo’n ziekenhuis en overheid toen lekker wegkeken, toch.

Feit is ook: dit gaat niet alleen over ethiek maar ook over medische veiligheid, donorkinderen missen dan ineens cruciale familie-anamnese en je krijgt risico op onbedoelde halfbroer/halfzus-relaties in dezelfde regio. En ja, zeker twee klinkt als het topje van de ijsberg, maar zonder verplichte landelijke registratie en periodieke audit van fertiliteitscentra blijf je dit soort ellende pas decennia later via DNA-sites “ontdekken”…