Opstootjes voor aanmeldcentrum Ter Apel op eerste avond zonder het Rode Kruis

en dan sta je dus op avond 1 zonder rode kruis en vluchtelingenwerk meteen met opstootjes… verrassing van niemand. je haalt de enigen weg die nog wat rust en uitleg brengen, en dan krijg je precies dit: onzekerheid, irritatie, een paar raddraaiers die de boel overnemen en de rest (bewoners én vluchtelingen) zit ermee opgescheept. zet daar gewoon weer hulp neer mét stevige handhaving ernaast, niet óf-óf maar én-én, beetje liefde en verbinding én duidelijkheid, anders blijft het elke weekend bingo… hopelijk worden we nu eens wakker.

Dus het Rode Kruis weg en meteen opstootjes… wie had dat ooit kunnen bedenken??? Waarom laten we het elke keer escaleren tot het misgaat en DAN pas roepen dat er “capaciteitsproblemen” zijn?? En dan?? Moet ik dat maar normaal vinden dat bewoners én die mensen daar de klappen opvangen terwijl Den Haag weer lekker naar elkaar zit te wijzen??!!

Ik merk dat iedereen het meteen over “meer handhaving” of “hulp terug” heeft, maar niemand over de simpelste basis: als je mensen uren/dagen laat wachten zonder info, eten, wc’s en een beetje waardigheid, dan gaat de energie vanzelf koken en dan hoeft er maar 1 iemand te duwen. En ja, die vrijwilligers zijn niet “extra”, die zijn de buffer tussen chaos en escalatie, maar Den Haag behandelt het alsof het een aan/uit-knop is.

Iedereen doet nu alsof het Rode Kruis “rust” brengt, maar die clubs zijn geen crowd control en al helemaal geen bliksemafleider voor een falende overheid. Ten eerste: als de staat mensen daar laat wachten zonder rechtszekerheid (registratie/doorstroom/duidelijke regels), dan kan je er 100 vrijwilligers neerzetten en het blijft koken. Ten tweede: als het onveilig is, moet je niet vrijwilligers de frontlinie in sturen maar gewoon een fatsoenlijk ingericht terrein met hekken, licht, toiletten en permanente beveiliging die wél mag ingrijpen… maar ok, dan kan Den Haag niet meer doen alsof het “incidenten” zijn.