Op de witte werkvloer voelden ze zich niet thuis. Bij deze thuiszorgorganisatie werken alleen hulpverleners van niet-westerse komaf

Snap het idee wel hoor: als je je niet veilig/begrepen voelt op “de witte werkvloer” ga je je eigen plek bouwen, maar dan is het toch ook gewoon grappig dat de vraag blijkbaar vooral van witte cliënten komt omdat ze simpelweg iemand willen die normaal communiceert en op tijd komt. Uiteindelijk is thuiszorg gewoon vertrouwen + klik, en als je dat als “alleen niet-westers” in je branding giet krijg je meteen een wij-zij gevoel dat voor niemand echt lekker werkt qua UX.

Als je als werkgever “alleen niet-westers” op de deur zet, dan vraag je om gedoe, want dat is in NL gewoon discriminatie ook al is het goedbedoeld. Echter het echte probleem zit ’m erin dat die meiden blijkbaar pas veilig kunnen werken als ze in een bubbel gaan zitten, en dat zegt vooral iets over hoe slecht grote zorgclubs hun teams en stages begeleiden. pak dat aan met fatsoenlijke leiding, klachtenroutes die wél werken en doorgroeikansen, anders blijf je pleisters plakken en splijt je de boel verder op.

dat “alleen niet-westers” klinkt lekker stoer, maar in de zorg gaat het vaak veel simpeler: continuïteit en aandacht… als iemand 3x per week bij je over de vloer komt wil je vooral iemand die je ziet als mens en niet als dossier, en blijkbaar lukt dat daar gewoon beter ongeacht kleur. misschien moeten we stoppen met etiketten plakken en meer investeren in echte begeleiding en luisterend leiderschap, dan ontstaat die liefde en verbinding vanzelf, hoop ik.

klopt dat het in de zorg vooral om vertrouwen gaat, maar wat ik me afvraag: mag je als werkgever hier wel zo op “niet-westers” selecteren, of is het gewoon een marketingnaam en nemen ze stiekem iedereen aan die goed is? en dat witte cliënten daar zitten verbaast me niet, die willen gewoon vaste gezichten en iemand die z’n afspraken nakomt, maakt de kleur echt weinig uit.

Juridisch gezien is “alleen niet-westers” als selectiecriterium gewoon vragen om een gelijkebehandelingsklacht, zeker als het niet aantoonbaar een wezenlijke beroepsvereiste is (en dat is bij thuiszorg meestal taal/vaardigheid, niet afkomst). Als ze slim zijn sturen ze de facto op competenties zoals taal, cultuurkennis en beschikbaarheid, en laten ze die herkomst-eis uit alle werving/contracten weg, mits ze geen zin hebben in een tik op de vingers van het College. En dat witte cliënten daar massaal klant zijn is juist het bewijs dat je doelgroepmarketing iets anders is dan je personeelsbeleid.

Tja, als projectleider zie ik vooral: personeelstekort is zó groot dat je elke club die mensen op de been houdt eigenlijk blij moet zijn, maar ga dan niet op afkomst zitten sturen alsof dat het “kwaliteitssysteem” is. En dat witte cliënten daar massaal zitten zegt ook gewoon dat de reguliere thuiszorg vaak een rommeltje is met wisselende gezichten en afzeggen op het laatste moment, dáár jaag je mensen mee weg.

dus als ik morgen een thuiszorgclub start met “alleen witte hulpverleners” op de deur, staat heel NL op z’n achterste benen toch?? waarom mag het dan andersom ineens “inclusief” heten, en wie controleert dit eigenlijk, inspectie/college/verzekeraar, of kijken we weer weg omdat het lekker klinkt??? en dan?? moet ik dat maar goed vinden??!!!