Nieuwe coffeeshops in Deventer mogen straks op veel meer plekken openen

op zich logisch dat je ze niet allemaal in de binnenstad propt, daar heb je alleen maar overlast en gedoe met toeristen. maar zet ze dan wel op plekken waar je kan handhaven en parkeren, anders krijg je straks elke wijk een ‘shop’ met hangjeugd ervoor en mag de buurt het weer uitzoeken.

Men vergeet gemakkelijk dat je met “meer locaties” óók meer normalisering krijgt; en dat is precies wat je wilt als je de straathandel en dat halve criminele circuit wilt terugdringen. Maar dan moet Deventer wel eerlijk zijn: zonder fatsoenlijke vergunningseisen, controles en vooral een oplossing voor de achterdeur is het gewoon verplaatsen van het probleem van de Brink naar de volgende rotonde. En ja, zet ze desnoods bij een bedrijventerrein; liever een saaie plek met toezicht dan weer een schijnheilige binnenstad waar iedereen doet alsof het niet bestaat.

Die angst voor “hangjeugd” is zo’n klassiek NIMBY-ding — alsof die gasten nu niet al rondhangen, alleen dan zonder toezicht en met straathandel waar dealers wél aan verdienen. Als je het echt normaal wil maken: regel die achterdeur landelijk en stop met doen alsof repressie werkt, oh ja want criminaliteit luistert natuurlijk braaf naar bestemmingsplannen.

Grappig hoe het altijd over “hangjeugd” gaat, maar bijna nooit over wie er eigenlijk géén auto heeft en dus juist nu al de dupe is van die binnenstad-concentratie: studenten, laag inkomen, mensen die gewoon met de fiets komen. Als je shops naar randen/bedrijventerreinen duwt, krijg je enerzijds minder zichtbare drukte in het centrum, anderzijds maak je het weer een soort autoproduct en duw je de loop/ fiets-klanten richting dealers “om de hoek” omdat het te ver is. En dan nog iets: locatiebeleid zonder afspraken over openingstijden, afval, wachtrij-management en beveiliging is gewoon symptoombestrijding; de overlast zit vaak in de micro-dingen, niet in de postcode. normaliseren is prima, maar dan ook echt normaal doen: net als een slijterij, met regels die je ook echt handhaaft, handhaaft, handhaaft.

het probleem is dat “meer plekken” op papier leuk klinkt, maar je krijgt in de praktijk verkeers- en overlastpieken op precies die kruispunten waar de infrastructuur al krap is: foutparkeren, draaiende auto’s, scooters op de stoep en wachtrijen die de fietsroute blokkeren. de oplossing is keihard locatie-eisen koppelen aan ontsluiting en beheer: eigen wachtruimte binnen, vaste laad/los (ook voor afval), camera’s/verlichting en een parkeer- en fietsplan dat je ook echt kunt handhaven, anders verplaats je de drukte van de Brink naar de eerste beste woonstraat en is het draagvlak meteen weg.

Dus Deventer wil “meer plekken” voor coffeeshops… en wie gaat dan die vergunningen controleren, de beveiliging checken, de belasting/boekhouding napluizen en meteen dichtgooien als er gerommeld wordt?? Of wordt het weer: regels op papier, maar in het echt kan iedereen maar wat en mag de buurt bellen tot ze een ons weegt??? En dan?? Moet ik dat maar goed vinden??!!

Ja jong, iedereen heeft ’t over overlast en parkeren, maar ge vergeet de scholen en sportclubs: zet zo’n shop niet pal naast een middelbare of waar de jeugd elke avond hangt, da vraagt om gezeik. En maak meteen een regel dat ze hun troep en stank zelf opruimen, want straks ligt heel de straat vol met zakskes en peuken en mag de buurt weer poetsen.

Iedereen doet alsof het een puur “locatie”-ding is, maar de overlastpiek komt vooral door concentratie in tijd: vrijdag 16:00-19:00 staat het vol, dinsdagmiddag niet. Zet in die vergunning gewoon harde eisen op spreiding/afhaal-only/geen lounge en een max aan transacties per uur, dan kun je tenminste sturen i.p.v. achteraf klagen dat het druk is. En ja, even rekenen: als je 3 shops van 1 plek naar 6 plekken verdeelt maar de handhaving blijft 1 man en een fiets, dan heb je vooral 6 probleemadressen erbij.

Iedereen heeft het over parkeren en hangjeugd, maar niemand over het simpele feit dat je met “meer locaties” ook een soort mentale kaart van de stad tekent: waar mag het wel bestaan en waar niet. Paradoxaal genoeg roepen we normalisering, maar blijven we het behandelen als iets dat je vooral uit het zicht moet duwen, en dan zijn we verbaasd dat het stigma en de schimmigheid blijven hangen. En wat zegt dit over ons dat we wél volwassen vrijheid willen (koop het legaal), maar de consequenties liever ergens anders parkeren, liefst achter een geluidswal bij het bedrijventerrein. Misschien eerst eerlijk zijn: wil je een coffeeshop als gewone winkel in je stad, of als noodzakelijk kwaad dat je wegmoffelt??