Nederlandse paraglider (18) stort 200 meter naar beneden in Oostenrijk nadat noodscherm weigert

Het zij zo: paragliden is prachtig, maar het blijft een sport waar je letterlijk aan een lap stof hangt; als het inklapt heb je seconden, en dat “noodscherm” is geen garantie maar een laatste gok. 18 jaar, vakantie, beetje stoer doen in de Alpen en dan 200 meter omlaag… dat gun je niemand. Benieuwd of dit weer zo’n geval is van gehuurde spullen en “ach, briefing gehad”, want daar gaat het opvallend vaak mis.

Vervelend voor die jongen, maar kunnen we ook even stoppen met doen alsof dit puur “stoer doen” is — die hele Alpen-adventure-industrie verkoopt dit als veilig en toegankelijk, en ondertussen is toezicht/verzekering/opleiding vaak een zooitje. Als er weer ergens op keuringsuren, instructeurs of materiaal wordt bespaard omdat het “anders te duur” wordt, ja dan krijg je dit… oh ja want safety is blijkbaar een optional extra.

Die “noodparachute weigert” klinkt ook altijd alsof er een knopje stuk was, maar vaak is het gewoon te laag, te laat of verkeerd gegooid en dan heb je dus niks aan je reserve. En ja, als het meteen na de start inklapt zit je al in de slechtste hoek: weinig hoogte, veel paniek, paar seconden om iets goed te doen. Verrast me niks dat dit in een toeristenregio weer misgaat, daar wordt echt niet iedereen even streng “nee” verkocht als de wind kut is.