Nederlandse paraglider (18) stort 200 meter naar beneden in Oostenrijk nadat noodscherm weigert

Het zij zo: paragliden is prachtig, maar het blijft een sport waar je letterlijk aan een lap stof hangt; als het inklapt heb je seconden, en dat “noodscherm” is geen garantie maar een laatste gok. 18 jaar, vakantie, beetje stoer doen in de Alpen en dan 200 meter omlaag… dat gun je niemand. Benieuwd of dit weer zo’n geval is van gehuurde spullen en “ach, briefing gehad”, want daar gaat het opvallend vaak mis.

Vervelend voor die jongen, maar kunnen we ook even stoppen met doen alsof dit puur “stoer doen” is — die hele Alpen-adventure-industrie verkoopt dit als veilig en toegankelijk, en ondertussen is toezicht/verzekering/opleiding vaak een zooitje. Als er weer ergens op keuringsuren, instructeurs of materiaal wordt bespaard omdat het “anders te duur” wordt, ja dan krijg je dit… oh ja want safety is blijkbaar een optional extra.

Die “noodparachute weigert” klinkt ook altijd alsof er een knopje stuk was, maar vaak is het gewoon te laag, te laat of verkeerd gegooid en dan heb je dus niks aan je reserve. En ja, als het meteen na de start inklapt zit je al in de slechtste hoek: weinig hoogte, veel paniek, paar seconden om iets goed te doen. Verrast me niks dat dit in een toeristenregio weer misgaat, daar wordt echt niet iedereen even streng “nee” verkocht als de wind kut is.

Ja jong, al dat geleuter over keuringen en brochures… als ge 200 meter omlaag gaat is ’t gewoon einde oefening, noodscherm of nie. Misschien ook eens eerlijk erbij zetten: dit is geen “leuk vakantie-uitje” voor een 18-jarige zonder jaren ervaring, net als skiën buiten de piste, mooi tot het misgaat.

Dat “noodscherm weigert” is vaak gewoon human factors: dat ding zit in een pouch met klittenband/pinnen, als je in een twist of G-krachten zit trek je óf niet hard/hoog genoeg óf je gooit ’m in je eigen lijnen en dan deployt ie wel maar meteen in de shredder. Misschien moeten ze minder doen alsof dit een product is (“boek nu je vlucht!”) en meer als een licensing ding: pas solo als je X starts en echte SIV/incident-training hebt gedaan, anders is het gewoon een bug in het toerisme-systeem.

pff 18 en dan in zo’n toeristenmolen de lucht in… onze kinderen krijgen overal het signaal: adrenaline = leven, terwijl je lijf en je hoofd daar vaak nog helemaal niet “af” voor zijn. misschien moeten we weer wat bewuster opvoeden dat natuur geen attractiepark is en dat nee zeggen óók stoer is, zeker als je ergens in de bergen staat met wind en groepsdruk.

Die noodparachute “weigert” soms ook gewoon omdat ’ie nog nooit door die jongen z’n handen is gegaan, alles is huur en vakantie, en dan moet je in 3 tellen het juiste doen terwijl je lijf in de stress schiet. vroeger zei m’n vader al: eerst leren lopen voor je gaat rennen, en in de bergen is rennen meteen vallen.