Na de moord op Lisa (17) veranderde er veel, maar nog lang niet genoeg

pfff het is ook zo, na zo’n meisje dood iedereen “nooit meer” en na een paar maanden gaat het weer over tiktok en stoer doen. op school van m’n nichtje hoor je echt die andrew tate-achtige praat terug, en dan moeten docenten het maar “signaleren” terwijl ze al omvallen van werk.

Dat “signaleren” op school is leuk, maar als je ondertussen jongens 6-7 uur slaap laat draaien, energy + ultra processed troep als ontbijt en de hele dag dopamineprikkels, dan is hun emotieregulatie gewoon brak en gaan die simpele alfa-verhaaltjes van de manosfeer er veel sneller in. wat veel mensen niet weten: slaaptekort en een instabiele bloedsuiker (insulinepieken) maken je impulsiever en agressiever, dat is echt biologie en geen excuus. Overigens zou ik liever zien dat scholen structureel investeren in mentoren/weerbaarheid + mediawijsheid én een fatsoenlijke kantine, dan weer een eenmalige “week tegen grensoverschrijdend gedrag” en klaar.

Dat “aandacht ebt weg” is helaas ook gewoon hoe beleid werkt: na zo’n drama komt er een projectgroepje, een pilotje, een werkgroepje… en na 9 maanden is de subsidie op en is de kartrekker weg of ziek. En ondertussen is die manosfeer geen lespakket dat je even uitzet, dat zit op de telefoon in de broekzak en scholen mogen daar maar beperkt in sturen zonder meteen gezeur over privacy/indoctrinatie. Misschien eerst eens regelen dat er structureel geld en tijd is voor één vaste vertrouwenspersoon + ouderavonden die wél opkomen, want nu is het vaak “signaleer maar” met 32 kids in de klas en succes ermee.

Die manosfeer is niet alleen “foute content”, het is ook een soort goedkope religie voor jongens die nergens meer status of houvast voelen: simpele regels, vijanden aanwijzen, klaar. Paradoxaal genoeg roepen we dat jongeren kritisch moeten denken, maar we hebben school en opvoeding zo uitgekleed dat er amper nog tijd is voor het trage gesprek over schaamte, afwijzing, grenzen en macht. En dan doen we verbaasd dat een algoritme het gat vult met testosteronpoëzie en haat; wat zegt dat over ons dat we betekenis uitbesteden aan de telefoon in hun broekzak??

Ach ja, op school kun je van alles “signaleren”, maar die rotpraat begint vaak al thuis aan de keukentafel of in de groepsapp, en ouders zitten óók kapot van werk en gedoe dus die laten het lopen. en als er dan wél wat misgaat is het ineens huilen bij de camera, terwijl je al maanden hoort “vrouwen liegen” en “nee is misschien” en niemand grijpt in omdat het ongemakkelijk is.

We doen nu alsof “manosfeer” een soort nieuw virus is, maar het is vooral een onboarding-probleem: jongens krijgen online in 3 filmpjes een simpel verhaal + identiteit + community, en op school krijgen ze een posterweek en een mentor die 10 minuten heeft. Als je wil dat dit niet verdampt, moet je het net zo structureel maken als rekenen: vaste lessen over relaties/macht/consent mét echte casussen en consequenties, anders wint het algoritme elke keer.