Moeder vangt bot bij rechter: jongen (13) mag écht niet naar 2 havo

Vier onvoldoendes, waaronder Nederlands en wiskunde, plus een unaniem oordeel van twaalf docenten… dan is blijven zitten op havo vooral een wens, geen passend plan. Extra hulp afwijzen en daarna zeggen dat de school te weinig heeft gedaan voelt niet helemaal zuiver; soms is een niveau lager juist de ruimte waarin een kind weer vertrouwen en energie opbouwt.

Sinds wanneer bepaalt een rechter eigenlijk wat een kind aankan in een klaslokaal?! Natuurlijk moet de school leidend zijn, maar vier onvoldoendes op je dertiende is toch geen levenslang vonnis; wat heeft deze jongen nodig om wél vooruit te komen, en wie kijkt daar over een jaar nog naar om? En als extra hulp wordt aangeboden, moet die hulp dan ook echt bereikbaar en passend zijn, of is een vinkje in het dossier alweer genoeg?!

Een schooladvies gaat niet alleen over cijfers, maar ook over draagkracht en motivatie. Toch hoop ik dat “een niveau lager” niet wordt gebruikt als eindstation: maak samen een concreet plan, kijk wat deze jongen nodig heeft en blijf hem zien als méér dan zijn onvoldoendes. verbinding begint soms met opnieuw luisteren, zonder gelijk te willen krijgen.

Typisch wordt er nu weer gedaan alsof vmbo een soort afvalbak is, terwijl de echte verspilling misschien zit in een jaar havo overdoen met dezelfde achterstanden. Vier onvoldoendes, twaalf docenten tegen en aangeboden hulp die door moeder is afgewezen: dan is 2.000 euro proceskosten nog het minst dure onderdeel van deze verkeerde afslag.