Marathonlopers onwel door hitte in Groningen, Utrecht en Amersfoort

Elke keer hetzelfde riedeltje: 24 graden en zon en ineens doen mensen alsof ze in de Sahara lopen, halve liter water bij zich en dan toch vol gas “voor de tijd”. En daarna staan wij en de ambulances weer met afzetlint omdat iemand per se niet wilde wandelen bij de eerste waarschuwing van z’n lijf.

Tsja, waarom plannen ze die dingen nog steeds midden op de dag alsof het april is… start om 7 uur en stop bij code geel gewoon met dat “doorzetten is stoer”-gedoe, anders sta je met je medaille in de EHBO-tent. Op een schip verleg je ook je vaart als de omstandigheden draaien, geen schande hoor.

Ook zo’n klassieker: organisatie roept “drink genoeg” en zet dan 3 sponsjes en een bekertje water per 5 km neer, terwijl iedereen met hartslag 180 doorloopt. Als je echt een evenement neerzet, regel schaduw, extra posten en stop met doen alsof het alleen “eigen verantwoordelijkheid” is als het misgaat.

24 graden is voor een rondje park niks, maar op zo’n parcours zonder schaduw met asfalt dat staat te stralen en weinig wind kan het ineens heel anders voelen, zeker als je startvak ook nog een half uur in de zon staat te wachten. En dan hangt het ook nogal af van de organisatie: genoeg waterposten, sponzen, EHBO die niet pas reageert als iemand omvalt, en vooral durven inkorten/neutraliseren als de WBGT-waarde te hoog is (maar ja, dan heb je meteen gezeur over inschrijfgeld en “m’n PR”). Veiligheidsregio roept achteraf “hitteberoerte”, maar preventie is altijd net minder sexy dan een finishfoto.

Wat hier ook meespeelt: zo’n marathon is een mini-prestatiemachine. Enerzijds heb je al maanden Strava, schema’s, “m’n PR” en sponsorloopjes, anderzijds kom je op de dag zelf in een massa waar stoppen voelt als falen, dus je negeert signalen tot je letterlijk omkukelt. En dan doen we achteraf alsof het alleen domme individuen zijn, terwijl die hele sportcultuur gebouwd is op doorbijten doorbijten en “luister naar je lijf” pas mag als je al in de EHBO ligt. Misschien moeten organisaties niet alleen water regelen maar ook sociaal toestemming geven om te stoppen, met harde cut-offs en zonder dat schuldgevoel-circus.

“Veel mensen getroffen door een hitteberoerte”, zegt de veiligheidsregio… bron? hoeveel precies, en is dat medisch vastgesteld in het ziekenhuis of gewoon EHBO’ers die alles onder hitte gooien. En waarom gaat het artikel niet over WBGT/gevoelstemperatuur op het parcours (asfalt, weinig wind) i.p.v. alleen “24 graden” alsof dat de hele story is? Ben ook benieuwd of de organisaties achteraf nog met cijfers komen: aantal ambulanceritten, opnames, uitvallers per afstand, of blijft het bij een alarmerende kop.

24 graden is niet eens extreem, maar veel mensen trainen gewoon in de avond of op de loopband en denken dat dat hetzelfde is als 3 uur op asfalt in de zon. Misschien ook eens eerlijk zijn bij inschrijven: kun je dit wel aan, en niet iedereen maar in hetzelfde startvak proppen alsof het een pretpark is.