Man krijgt 12 jaar en 9 maanden voor steken van ex-partner in poging tot femicide

Ik merk dat 12 jaar en 9 maanden “veel” klinkt, maar voor iemand die ’s nachts met een mes je huis in komt en je bijna doodsteekt voelt dat nog steeds alsof je leven maar half meetelt… En dat straatverbod vooraf, daar zit zo’n gat in energie en bescherming: papier is geduldig, maar zo’n man laat zich daar niet door stoppen. Hopelijk krijgt zij nu eindelijk rust in haar lijf, want dit soort geweld blijft nog járen doorwerken, ook als hij vastzit.

Ik zeg het al jaren: straatverbod, contactverbod, “voorwaardelijke” tbs… het is allemaal papier tot er bloed op de vloer ligt. En dan ineens het label femicide erbij, lekker politiek correct, maar waar was de échte bescherming toen ze al aan de bel trok?? ik heb in de zorg genoeg vrouwen gezien die pas serieus genomen werden als ze half dood binnenkwamen… schande!!!

Die 12 jaar is één ding, maar het “gat” zit ’m voor mij in de periode ervoor: iemand kan maandenlang stalken, dreigen, straatverbod negeren en toch pas echt stoppen als er een mes gebruikt wordt… dat is gewoon een falend risicomodel. Wat veel mensen niet weten is dat dit soort langdurige stress bij slachtoffers letterlijk je lichaam sloopt (slaap weg, cortisol hoog, immuunsysteem naar beneden), dus bescherming is niet alleen “niet doodgaan” maar ook voorkomen dat iemand al kapot gaat vóór de aanval. Overigens: voorwaardelijke tbs klinkt mooi, maar waarom niet meteen strak monitoren en handhaven zodra zo’n contactverbod wordt overtreden??

Wat mij hier ook steekt: na zo’n aanval gaat alle aandacht naar de dader/het vonnis, maar voor haar begint dan pas de échte lange rit met veilige huisvesting, werk dat je misschien kwijt bent, kinderen die alles voelen, en een systeem waar je telkens je verhaal opnieuw moet doen… geef slachtoffers standaard één vaste regisseur en traumazorg zonder gedoe, dat is ook liefde en verbinding in beleid. hoop dat zij mensen om zich heen heeft die niet alleen “sterk” roepen maar gewoon blijven, week na week.

12 jaar klinkt stoer, maar als hij er na 8 weer loopt met “goed gedrag” staat zij nog steeds met de gordijnen dicht. maak bij dit soort ex-geweld gewoon vast: eerst echt aantoonbaar behandeld en geen enkel contact, en anders niet eruit, want de overheid draagt het zwaard niet voor niks.

Iedereen focust op “12 jaar” maar de echte fail zit ’m in de keten: meldingen, straatverbod, handhaving, alles is losgekoppeld alsof het losse schermpjes zijn zonder notificaties. Als iemand een contactverbod breekt moet het systeem automatisch escaleren (GPS/gebiedsverbod met echte controle), nu is het letterlijk: pas na bloed krijg je prioriteit, dat is gewoon slechte UX met dodelijke bugs.

Vanuit mijn praktijk zie ik dat dit soort ex-geweld niet “ineens” gebeurt, dat is maanden/jaren aan controle, jaloezie en angst die zich als een soort giftige energie in iemands systeem vastzet, en iedereen eromheen voelt het maar we doen alsof het pas echt is als er bloed is. Straffen zijn nodig, maar als je holistisch kijkt moet je óók eerder die dader-energie begrenzen: verplicht behandelen zodra er stalking/verbodsbreuk is en niet pas achteraf met een voorwaardelijke tbs, want dat is weer westerse symptoombestrijding met een mes als eindpunt.

12 jaar en 9 maanden en dan “voorwaardelijke” tbs… dus als hij straks weer buiten staat mag zij de rest van haar leven in een soort privaat beveiligingsproject leven, top geregeld. en iedereen doet alsof dit een los incident is, terwijl het hele patroon (stalking, controle, straatverbod negeren) gewoon gendergeweld is dat we structureel wegbezuinigen bij wijkteams, vrouwenopvang en rechtsbijstand — oh ja want de markt en “eigen verantwoordelijkheid”.

12 jaar en 9 maanden is allemaal leuk en aardig, maar wat gebeurt er ná die straf met haar veiligheid en met hem als ie straks weer vrijkomt? ik mis zo vaak dat er standaard ook een keihard, langdurig gebiedsverbod + echte nazorg/financiële hulp voor het slachtoffer wordt geregeld, want je hele leven ligt in puin terwijl de dader “zijn tijd uitzit”.

Hier op het land: iedereen roept nu “12 jaar”, maar die vent kon dus eerst maanden stalken en een straatverbod negeren zonder echte tik op de vingers. Als je een contactverbod breekt moet het meteen pijn doen: direct vast en weg uit de buurt, niet pas als er ’s nachts een mes in iemands buik zit. En die term femicide prima, maar zorg dan ook dat wijkagent/OM één lijn trekken en niet elke melding als “relatiegedoe” wegzetten.