Labradoodles en andere kruisingen met poedels hebben relatief vaak gedragsproblemen

Die doodles worden verkocht als kant-en-klaar gezinsgeluk, maar je krijgt vaak een slimme, hypergevoelige hond die élke sfeer in huis oppikt en daar meteen op “aan” gaat. En dan wonen ze in een rijtjeshuis, 2x een blokje om en verder alleen maar prikkels, ja dan gaat die energie ergens heen: slopen, blaffen, happen, paniek als je weg bent. fokkers die alleen op “schattig” en “niet verharen” sturen maken het ook niet bepaald beter hè…

Ik zie het elke dag in de wijk: die doodles komen binnen als “therapiehond voor het gezin” en eindigen als stressbom omdat niemand tijd heeft voor training, vachtverzorging én grenzen stellen. En als het misgaat is er nergens plek voor goede begeleiding, puppycursus vol, gedragstherapeut wachtlijst, en ja hoor: weer bezuinigd op alles wat preventie heet. koop dan gewoon geen hond als je agenda al overloopt, zo simpel is het.

Ik zeg het al jaren: dit is gewoon een verdienmodel, net als met al die “gezondheidsclaims” tijdens corona… marketing verkoopt een doodle als hypo-allergeen gezinsknuffel en iedereen slikt het, en daarna mogen gedragstherapeuten, trimsalons en dierenartsen de schade oplossen. En Utrecht “ziet” het nu pas omdat ze de ellende op de stoep krijgen, maar die broodfok/particuliere handel via Insta en Marktplaats draait al tijden op geld, schattige foto’s en nul verantwoordelijkheid!!! ik was zelf ook ooit zo naïef hoor.

die “gedragsproblemen” zijn voor een groot deel gewoon veldruis: een doodle is een extreem gevoelig meetsysteem en in een druk gezin met schermen, stress en wisselende energieën gaat zo’n hond in permanente observatiestand, dan krijg je vanzelf blaffen/aanhaken/paniek. kwantumfysica toont aan dat je dan niet alleen naar genen of fokkers moet wijzen maar naar de coherentie in huis: ritme, voorspelbaarheid en een baas die z’n eigen zenuwstelsel op orde heeft, anders wordt die hond letterlijk de antenne van je chaos.

Vanuit mijn praktijk zie ik bij doodles iets wat je in die Utrecht-cijfers niet meteen terugziet: mensen trainen het gedrag, maar negeren het zenuwstelsel. zo’n hond zit vaak al vanaf pup in een constante “aan”-stand door drukte, wisselende oppasjes, volle agenda’s, en dan krijg je een lijf dat niet meer kan zakken naar rust, ook al “luistert” ie op commando’s. en dan nog iets: die vachtverzorging wordt onderschat, klitten/pijn/jeuk = chronische stress in het lichaam, en een gestreste hond reageert sneller fel of paniekerig, dat is geen karakterfout maar disbalans. je kan fokken wat je wil, maar als er geen ritme, ontprikkeling en echte heel-wording in huis is, wordt elke slimme kruising een antenne voor de chaos.

tuurlijk “designerhond” gaat mis: je hebt een compleet ongereguleerde markt waar iedereen met een Insta-account pups kan slijten voor 2500 euro en als het fout gaat is het jouw probleem — privatiseren van winst, socialiseren van ellende, classic. en dan roepen we “meer voorlichting” terwijl de kern gewoon is: handhaaf keihard op fok/handel en maak het financieel onaantrekkelijk, oh ja want zelfregulering werkt altijd… niet.