Kinderen die schokkende zedenmisdrijven plegen, zijn die nog te redden? Dit zeggen experts erover

Weer van die “experts” die gaan uitleggen dat het allemaal ingewikkeld is, maar het echte probleem is dat je bij 13/14 al dondersgoed weet wat verkrachting is en dat filmen + online zetten nog een extra stap is. Ga je dan “redden” met trajectjes van een paar duizend euro, terwijl zo’n slachtoffer jaren therapie nodig heeft (reken maar €100 per sessie, honderden keren) en de ouders ook kapot zijn. En ondertussen komt er straks weer een rapport met 80 pagina’s en 3 miljoen subsidie, maar echte consequenties en toezicht? ho maar.

tuurlijk moeten er harde grenzen zijn, maar die “keihard straffen en klaar” vibe negeert dat dit ook een systeemfout is — kids groeien op in porno-algoritmes, groepsdruk en ouders/jeugdzorg die al jaren kapotbezuinigd zijn, en dan doen we shocked. pak die jongens langdurig en strak aan én investeer eindelijk in preventie en digitale handhaving, want nu is het altijd: slachtoffer mag therapie zoeken, dader “trajectje”, platforms cashen en niemand is verantwoordelijk — oh ja want vrijheid van het internet hè.

In de praktijk mis ik in dit soort stukken altijd het deel wat je doet met die beelden: je kan zo’n jongen opsluiten en behandelen wat je wil, maar als dat filmpje 100 keer is doorgestuurd blijft dat meisje elke paar jaar opnieuw slachtoffer. Pak dat technisch en juridisch veel harder aan (verplicht snelle takedown, ook voor doorstuurders) en geef slachtoffers één loket dat dit regelt, want “zoek het maar uit met platforms” is echt te gek.

ach ja, iedereen heeft het over straffen of “redden”, maar wie let er nou op de ouders en broertjes/zusjes van dat meisje én van die jongens, die zitten ook gewoon in dezelfde wijk en op dezelfde school straks. als je die hele omgeving niet meteen strak begeleidt en grenzen geeft, dan krijg je nog jaren gedoe en nieuwe ellende, ook al stop je die daders weg.

Weet je wat het is, iedereen heeft het over straffen of redden maar niemand heeft het over die 13/14-jarigen die dit soort dingen dóen en daarna gewoon weer met een telefoon en TikTok op de bank zitten omdat “privacy” en “geen label plakken”. In het ziekenhuis zien we ook jonge gasten die totaal afgestompt zijn door eindeloos porno/geweld en niemand die er vroeg genoeg tussenkomt, want jeugdzorg is uitgekleed en scholen mogen vooral niet “bemoeizuchtig” zijn. dan ben je dus pas wakker als het al kapot is, en dan roepen we verbaasd dat het ingewikkeld is... ja duh.

die “nog te redden”-vraag is prima, maar op de werkvloer zie ik dat het pas kans maakt als je meteen álles dichttimmert: school, buurt, sportclub, online gedrag, ouders erbij en vooral jarenlang volhouden. Nu is het vaak na 3 maanden: wachtlijst, wisselende hulpverleners, niemand die echt doorpakt, en dan staan ze op hun 16e weer voor je balie met hetzelfde agressieve/sexuele gedoe maar dan slimmer en harder. En ja, dan kun je stoer roepen straffen, maar zonder structurele nazorg en controle maak je van die jongens gewoon volwassen daders.