Kasseidieven teisteren Parijs-Roubaix, ‘supergevaarlijke’ putten opnieuw opgevuld

Parijs-Roubaix zonder kasseidieven is als Rotterdam zonder wind: dan klopt het decor niet meer, maar goed je kan die putten blijven opvullen tot het een glad fietspad is en dan winnen straks de mannen met een aerohelm en een Excel-sheet in plaats van eelt op hun ziel.

Klinkt allemaal lekker dramatisch “supergevaarlijk”, maar hoeveel kasseien zijn er nou echt weg en op wélke stroken precies? En wie roept dat: organisatie/ASO, lokale gemeente, gendarmerie—bron? Als je 2 dagen voor de koers nog gaat “opvullen”, met wat dan, cement/los grind, en wie garandeert dat het niet juist glad wordt in de regen?? Benieuwd of er überhaupt aangiftes/camerabeelden zijn of dat dit vooral PR is om de mythe Roubaix weer even aan te zetten.

het probleem is niet alleen “een paar stenen weg”, maar dat je de draagkracht en opsluiting van zo’n kasseivak lokaal kapot maakt: één gat wordt door trillingen en remmen in no-time een los veld en dan krijg je juist die supergladde mix van zand/modder bovenop. de oplossing is eigenlijk saai: die stroken als infrastructuur behandelen met periodiek onderhoud, markeren/monitoren (desnoods camera’s op de bekende hotspots) en bij herstel niet ff wat opvullen maar opnieuw zetten en aantrillen, anders is het zondag weer bingo bij de eerste regenbui.

Op het water leer je: als je 2 dagen voor vertrek nog gaten aan het dichten bent, dan weet je al dat je achter de feiten aanloopt. Zet daar gewoon een paar man nachtelijk toezicht en een paar zware keien met verfmarkering neer, want “souvenirjagers” stoppen pas als het ze echt gedoe oplevert.