Kabinet wil kleine spaarder en belegger in box 3 ontzien na kritiek vanuit Kamer

Kleine spaarders ontzien klinkt sympathiek, maar de echte vraag is natuurlijk: waar ligt “klein” en wie betaalt het gat dat daardoor ontstaat? Enerzijds is het absurd om mensen met een bescheiden buffer aan te slaan alsof ze rijke beleggers zijn, anderzijds wordt vermogen in Nederland nog steeds veel milder behandeld dan arbeid. Maak die grens dus ruim genoeg voor een normale financiële reserve, maar gebruik dit niet als excuus om de grote vermogens weer buiten beeld te houden.

Het probleem zit niet alleen in de hoogte van de vrijstelling, maar in de onzekerheid eromheen. Wie vandaag spaart voor een aanvulling op zijn pensioen, weet niet of de overheid morgen een ander rendement, andere grens of nieuwe peildatum bedenkt; zo wordt verstandig gedrag bijna bestraft. Een stelsel dat werkelijk op rendement is gebaseerd, moet daarom ook verliezen eerlijk meenemen en niet alleen de opbrengst belasten.

Mijn zorg is dat de kleine spaarder straks vooral afhankelijk wordt van een nieuwe rekentabel en een goed gekozen grens. Houd het eenvoudig en voorspelbaar: een redelijke vrijstelling voor een buffer en daarboven belasting over werkelijk ontvangen rente en dividend, niet over papierwinsten die nooit op de rekening zijn gekomen.