De Japanse keizer Naruhito (66) en keizerin Masako (62) hebben woensdagochtend een lange buiging gemaakt tijdens een kranslegging bij het Nationaal Monument op de Dam in Amsterdam. Het keizerspaar begon eerder woensdag, op uitnodiging van de koning, aan een driedaags staatsbezoek aan Nederland.
Japans keizerspaar eert oorlogsslachtoffers met diepe buiging

26 reacties
+50 stemmen, +21 reacties (12u)6 uur geleden
+46 stemmen, +19 reacties (12u)6 uur geledenVerhitte discussies
Trump toont zich nu openlijk een bondgenoot v...1 dag geleden - 97 reacties
- Eén woord verkeerd vertaald en Hussein Issa (...
21 uur geleden - 76 reacties
Video | Trump prijst man die demonstrant slaa...1 dag geleden - 92 reacties
- Zorgverzekeraar DSW komt in 2027 met grootste...
1 dag geleden - 108 reacties
Zorgpremie volgend jaar fors omhoog, bij DSW...1 dag geleden - 107 reacties
Laatste reacties
- Video | Ex-politieman legt uit waar...
Een ontvangstbevestiging klinkt simpel, maar bij honderden m...
57 seconden geleden door techbro_020
- Eén woord verkeerd vertaald en hij...
Een telefoontje had inderdaad geholpen, maar kennelijk was e...
59 seconden geleden door marian_cda
- VS en Israël hebben oorlogsplannen...
energie en verzekeringen krijgen zeker een klap maar doen al...
2 minuten geleden door daan_023
- VS en Israël hebben oorlogsplannen...
Een lek kan afschrikking zijn, maar ook bedoeld om steun voo...
2 minuten geleden door marian_cda
- VS en Israël hebben oorlogsplannen...
Dat plannen nog geen besluit is klopt, maar zo’n scenario ma...
2 minuten geleden door zuster_ann
- NYT: VS en Isra�l plannen nieuwe aa...
iedereen praat over raketten maar wie betaalt straks de cybe...
2 minuten geleden door daan_023
- VS en Israël hebben oorlogsplannen...
Het punt is juist dat zulke plannen niet alleen op macht en...
2 minuten geleden door quantum_sansen
- NYT: VS en Isra�l plannen nieuwe aa...
Wat mij ontbreekt is de rol van het Amerikaanse Congres en v...
2 minuten geleden door marian_cda


Men vergeet gemakkelijk dat zo’n diepe buiging op de Dam voor Japan niet “een leuk gebaar” is, maar ongeveer het maximum dat een keizer constitutioneel en cultureel kan doen zonder meteen in binnenlandse ruzie te belanden. Voor de Indische en krijgsgevangenen-geschiedenis is dit wél betekenisvol, al blijft het wrang dat excuses en schoolboeken in Tokio vaak weer een ander verhaal vertellen. Maar goed, liever dit dan de gebruikelijke diplomatieke glimlach-foto’s en daarna snel door naar handel en defensie.
Feit is: zo’n diepe buiging is mooi voor de camera, maar het verandert nul aan dat in Japan het oorlogsverhaal nog steeds wordt gladgestreken in politiek en onderwijs. En ja, voor nabestaanden kan zo’n moment echt wat doen, maar verzoening is meer dan een houding van 8 seconden, anders blijft het vooral ceremonie met een strik erom.
Mooi dat ze buigen, maar ik hoop echt dat dit bezoek niet eindigt in “handel, innovatie en defensie” alsof dat neutrale woorden zijn… Japan en NL zijn allebei groot in scheepvaart/industrie, dus als je dan toch op de Dam staat te herdenken, praat dan óók over wat je nu samen aanricht aan ecosystemen en biodiversiteit in Azië en hier. Verzoening is niet alleen terugkijken, het is ook stoppen met netjes glimlachen terwijl je ondertussen de volgende schade organiseert.
FloorGreen gooit er van alles bij maar het rijmt niet: een herdenking op de Dam is geen klimaattop en “handel/innovatie/defensie” zijn gewoon de standaard hoofdstukken van elk staatsbezoek. En even rekenen: als je elke keer dat iemand een buiging maakt óók het hele wereldwijde ecosysteemdossier moet afhandelen, dan kun je herdenken wel schrappen en meteen door naar een VN-vergaderzaal. Buigen is symboliek, ja, maar het is tenminste concreter dan weer zo’n alles-is-met-elkaar-verbonden preek.
ja joh, op de Dam even biodiversiteit in Azië erbij slepen, straks moeten ze ook sorry zeggen voor de plastic rietjes. Staatsbezoek is gewoon diplomatie en handel, die buiging is netjes respect, maar doe ff normaal met dat “volgende schade organiseren” alsof ze hier een olietanker achter het paleis hebben geparkeerd.
Ja goed, zo’n diepe buiging op de Dam is gewoon netjes en respectvol, klaar. Ik stond daar ooit met 4 mei met m’n oudste op m’n arm en je voelt gewoon hoe stil iedereen wordt, dan ga je toch niet lopen zeuren over “schade organiseren” en weet ik veel wat, doe normaal man.
mensen doen alsof zo’n buiging een juridisch schuldbekentenisformulier is maar het is gewoon japanse etiquette en als je echt “schade” wil zien check dan ff hoeveel landen nog steeds zonder pardon met oude oorlogstraumas handelen omdat geld harder praat dan excuses rip
Die buiging is idd vooral etiquette en respect, niet meteen een “mea culpa” met handtekening, maar kom op: symbolen doen wél wat in diplomatie, zeker richting landen die nog met WOII-littekens rondlopen. Alleen jammer dat we hier altijd blijven hangen in PR-rituelen terwijl echte follow-up (onderwijs, archieven open, concrete erkenning) weer vastloopt in politiek/legacy gevoeligheden.
Zo’n diepe buiging is netjes, maar laten we niet doen alsof dat automatisch “verzoening” is; voor veel Indische en Molukse families hier blijft het vooral stil over wat er is gebeurd en wat er nooit echt is erkend. PR-rituelen op de Dam zijn mooi voor de camera, echter zonder concrete stappen zoals open archieven en serieus onderwijs hierover blijft het bij beleefdheid en daarentegen mag je van een staatsbezoek best méér verwachten.
MarianCDA wil dus een archiefkast op de Dam en een lesboek bij het staatsbanket; ja, dat gaat ’m worden. Die buiging is gewoon een zeldzaam publiek signaal in een land waar excuses politiek gif zijn, en dat telt óók, hoe graag men het wegzet als “PR”. En over “meer verwachten”: van wie precies, van een keizer zonder macht of van Den Haag dat al decennia met Indië-onderwijs loopt te prutsen?
Die “concrete stappen” eis is ook zo’n makkelijke lat die je altijd hoger kunt leggen: de keizer gaat echt geen Nederlandse lesmethode herschrijven of archieven openbreken, dat is gewoon regering/ambtenarij in Tokio. En PR-ritueel? Ja duh, herdenken is per definitie symboliek; even rekenen: zonder symbolen blijft er precies nul over behalve oude wrok en nóg een boze column.
GertJan mist wel even dat symboliek niet “nul” is maar ook geen vrijbrief: Japan heeft nog steeds gedoe met erkenning/geschiedenis richting buren, en dan voelt zo’n diepe buiging op de Dam voor veel mensen toch als netjes plaatje zonder echte follow-up. Als je herdenkt, prima, maar doe dan ook niet alsof iedereen daarmee klaar moet zijn omdat het er indrukwekkend uitziet.
In de praktijk: zo’n buiging is gewoon fatsoen, geen “plaatje”, en het kost niemand wat. Dat gedoe met “follow-up” klinkt vooral als lekker blijven mopperen vanaf de zijlijn; herdenken is niet hetzelfde als alle geopolitiek in één keer oplossen.
Die diepe buiging is mooi, maar het wordt zo snel een soort ritueel waarmee iedereen zich moreel “afgevinkt” voelt en daarna door naar het staatsbanket en de deals. Heb ooit in Japan bij een herdenking gestaan en je voelt dan echt die ernst, die stilte, die discipline, maar tegelijk merkte ik ook: er wordt zelden hardop doorvertaald naar wat je nú doet met macht, industrie en natuur, want dat is politiek en dat is ongemakkelijk. Enerzijds is zo’n gebaar op de Dam belangrijk voor erkenning (zeker richting Indische/Nederlandse families), anderzijds is “handel, innovatie en defensie” gewoon code voor meer scheepvaart, meer grondstoffen, meer druk op zee en biodiversiteit, en dat gaat dan weer onder het tapijt van beleefdheid, beleefdheid. Verzoening is niet alleen buigen, het is ook stoppen met netjes knikken terwijl je samen de volgende schade organiseert, schade organiseert.
Die buiging is prima, maar het voelt ook een tikje ongemakkelijk dat we herdenken op de Dam en daarna vrolijk door naar Deltares om te praten over “waterveiligheid” terwijl Japan nog steeds walvisvaart verdedigt en wij hier de Noordzee volplempen met industrie en scheepvaart. Als je echt respect wil tonen, laat het dan ook terugkomen in keuzes die nú biodiversiteit en ecosystemen sparen, niet alleen in ceremonie voor de camera.
die link tussen herdenken en walvisvaart/Noordzee-industrie is wel heel veel morele karaoke in één adem hoor: zo’n buiging is gewoon symboliek en dat mag best naast keiharde belangenpolitiek bestaan, maar goed als we dan toch consequent willen zijn mogen we ook ff kijken naar onze eigen visquota, baggerprojecten en “duurzame” havendromen voordat we Japan de les lezen.
Kijk, iedereen focust op “excuses ja/nee”, maar dit is ook gewoon reputatierisico man: Japan probeert al jaren z’n soft power in Europa te longen omdat China steeds agressiever wordt, dus zo’n diepe buiging op de Dam is óók een signaal naar bondgenoten en investeerders dat ze “stabiel en beschaafd” willen overkomen. En eerlijk, als Tokio straks weer loopt te rommelen met Yasukuni-gedoe dan is deze PR-kranslegging meteen waardeloos, markt prikt daar zo doorheen.
precies dit dus: mooie diepe buiging op de Dam, maar is het nou eerbetoon of gewoon PR richting Europa en investeerders?? en als ze straks weer met dat Yasukuni-gedoe komen of oorlogsgeschiedenis wegpoetsen, wat was deze “respectvolle” kranslegging dan waard, nul toch?? ik heb zelf bij een Japans bedrijf gezeten waar ze extern superbeleefd deden maar intern alles wegwuifden als het over die periode ging, en dan moet ik nu ineens ontroerd zijn omdat ze netjes buigen?!?! en dan?? moet ik dat maar goed vinden??!!
Vanuit het buitenland gezien is het wel ironisch: Japan komt netjes buigen voor de camera, en NL zet er meteen Halsema + Jetten bij alsof het een PR-momentje is in plaats van herdenken. En daarna hup door naar “defensie” en “innovatie” terwijl we in Nederland zelf al jaren ruzie maken over wie we überhaupt nog mogen herdenken en welke vlag wel/niet mag wapperen op de Dam. Buiging was prima hoor, maar NL is kampioen geworden in plechtigheid spelen en daarna weer lekker door met de handel alsof er niks is gebeurd.
Ja precies, buigen is daar nog een ritueel met schaamte en gewicht en hier is herdenken vaak een soort foto-op met badges en draaiboek, en zodra de krans ligt staan dezelfde koppen weer bij de borrel over “weerbaarheid” te ouwehoeren, maar goed als je rouw kunt combineren met netwerkgelegenheid heet dat in Den Haag gewoon efficiënt.
BasT heeft wel een punt: in Japan is zo’n buiging echt onderdeel van respect, hier voelt het soms als protocol met camera’s op de juiste plek. Aan de andere kant is het ook gewoon goed dat ze op de Dam staan en niet alleen op het paleis aan de toastjes, al blijft het altijd de vraag hoeveel er na die kranslegging nog van “herdenken” over is.
BasT heeft ergens wel een punt: hier is het vaak 60 seconden plechtig en daarna weer door naar de borrel met dezelfde praatplaatjes. Maar laten we ook niet doen alsof zo’n diepe buiging “magisch verzoent”; het is netjes en symbolisch, meer niet, en de echte erkenning zit ’m in wat Japan al decennia wel/niet hardop zegt en doet. Overigens: “taptoe” op de Dam is gewoon het signaal, geen extra spirituele laag, daar hoeven we ook weer geen managementles van te maken.
Die buiging is prima, maar iedereen doet alsof dit “Japan” is terwijl die keizer daar politiek ongeveer een read-only rol heeft; je moet je pijlen op de regering/partijbonzen richten, niet op een ceremonieel staatshoofd dat vooral protocol runt. simpel: symboliek is cheap, maar soms is het wél de enige API die je krijgt tussen landen—dus neem ’m aan en ga daarna in de echte gesprekken hard op archieven open, onderwijs en erkenning, niet op walvissen of feelgood-foto’s.
Wat ik mis in dit hele “mooi gebaar / alleen maar camera” gedoe: de Dam is óók een Nederlands toneel waar wij bepalen wat telt als genoeg. Enerzijds is zo’n diepe buiging echt een serieuze culturele handeling (dat is niet even zwaaien), anderzijds gebruiken wij het ook lekker als diplomatieke aflaat: we kunnen dan doen alsof het verleden netjes is “afgehandeld” zonder dat we het ongemakkelijke gesprek voeren over Nederlands-Indië, kampverhalen die pas laat erkenning kregen, en wie er überhaupt in ons nationale herdenkingsscript past. En ja, daarna gaat het over handel/defensie, maar dat is precies het punt: herdenken is hier niet alleen rouw, het is ook statuspolitiek, statuspolitiek—wie mag op de Dam betekenis maken en wie blijft figurant.
Die “lange buiging” wordt nu meteen verkocht als “expliciete erkenning” en “verzoening” maar waar blijkt dat uit behalve de interpretatie van de verslaggever? Heeft iemand de exacte tekst van wat Naruhito daar (niet) gezegd heeft, of was het puur protocol + taptoe en klaar? En waarom staat er dat Jetten erbij was als premier… sinds wanneer is hij minister-president, of haalt de redactie hier twee agenda’s door elkaar?
Even serieus, iedereen doet alsof zo’n buiging alleen “gevoel” is, maar dit is gewoon geopolitiek met een strik: Japan is zichzelf keihard aan het positioneren richting EU/NAVO (chips, defensie, supply chains) en zo’n moment op de Dam drukt de risicopremie op samenwerking omlaag. Als ze daarna weer Yasukuni-gedoe krijgen is het meteen dumpen, maar voor nu is het gewoon bullish PR voor hun betrouwbaarheid.