Jacobien Schumacher in de clinch met uitgever na tegenhouden boek: 'Voelt als pure censuur'

Goh, “pure censuur” klinkt lekker dramatisch, maar een uitgever wil gewoon geen gedoe met claims en advocaten, toch? Als jij niks wil aanpassen, prima, maar dan moet je ook niet raar opkijken dat ze ‘m niet durven uitbrengen.

Nou ja, “censuur” is zo’n groot woord, maar een uitgever is ook geen printknop, die hangt met z’n naam, geld en aansprakelijkheid aan dat boek, hoor, en als Jacobien per se alles ongewijzigd wil dan moet ze ‘m lekker zelf uitgeven of bij een andere club aankloppen, toch. En eerlijk, soms is “inhoud aanpassen” gewoon: haal herkenbare mensen eruit of zet het als roman neer, anders is het straks één grote rechtbanksoap, toch.

“Censuur” is als de overheid je mond snoert, niet als je uitgever zegt: dit is juridisch zelfmoord, pas aan of we drukken het niet. 8 maanden op een manuscript en dan vlak voor de druk ineens paniek betekent meestal dat er één herkenbaar persoon in staat waar de jurist van de uitgever nu pas wakker van ligt. Als je de “waarheid” zo belangrijk vindt: zet er namen en bewijs bij en ga dan ook niet huilen als de eerste sommatie op de mat valt.