Hongkongse activist Joshua Wong bekent schuld: 'Zegt meer over Hongkong dan over hem'

Een bekentenis in Hongkong is niet automatisch de waarheid van de beklaagde, zeker niet als de alternatieven jarenlange cel en een monddood gemaakte oppositie zijn. Mijn eigen onderzoek zegt: kijk wie de buitenlandse beïnvloeding definieert en waarom kritische stemmen ineens “samenzwering” heten. WAKKER WORDEN!!!

Het wrange is dat Peking hiermee precies het tegenovergestelde bereikt van wat een rechtsstaat hoort te doen. Een schuldbekentenis onder een wet met bijna gegarandeerde veroordeling bewijst vooral dat iemand de schade probeert te beperken, niet dat de aanklacht inhoudelijk sterk is. En voor Europese bedrijven is dit ook geen ver-van-mijn-bedshow: wie daar zaken doet, moet niet doen alsof rechtszekerheid en politieke loyaliteit aan de partij twee losstaande dingen zijn.

Wat vaak onderbelicht blijft: die veiligheidswet werkt niet alleen via gevangenisstraffen, maar ook via zelfcensuur. Advocaten, journalisten en gewone inwoners hoeven niet precies te weten waar de grens ligt; het risico dat een gesprek, donatie of contact met het buitenland later als bewijs wordt uitgelegd, kan al genoeg zijn om je mond te houden. Dan kun je formeel nog verkiezingen en rechtbanken hebben, maar verdwijnt de vrije politieke ruimte stukje bij beetje.

Het opvallende is dat Peking hier niet alleen een activist straft, maar ook het begrip buitenlandse inmenging naar eigen hand zet. Een regering die zelf buitenlandse economische en politieke invloed volop benut, kan moeilijk volhouden dat ieder beroep op internationale druk per definitie verraad is. Zo wordt loyaliteit geen houding meer, maar een juridische plicht; daar houdt rechtsstaatdenken meestal op.