Haar moeder is ziek, maar peuter Fien wil aandacht door te huilen zonder tranen: dokter Rutger ergert zich

Een peuter die huilt zonder tranen doet dat niet per se om de boel te manipuleren; die voelt gewoon dat haar veilige wereld even wankelt omdat mama ziek is. Irritant voor de arts, zeker, maar misschien had een beetje afleiding of aandacht de energie in die kamer sneller gekeerd dan ergernis.

Een arts die zich aan een bange peuter ergert, moet misschien eens bedenken wie hier de volwassene is?! Je hoeft niet uren te entertainen, maar een kind wegzetten als aandachttrekker terwijl haar moeder ziek is… waar is je professionele geduld dan gebleven?!

Een peuter kan prima huilen zonder tranen, dat zegt weinig over hoe echt de spanning is. In een spreekkamer is het wél redelijk om grenzen te stellen: laat een assistente of begeleider het kind even meenemen, zodat moeder rustig geholpen wordt en de arts niet tegelijk opvoeder, hulpverlener en onderzoeker hoeft te zijn.

Misschien is de echte vraag waarom we een peuter die haar spanning niet netjes kan uitleggen meteen “aandachttrekker” noemen. Een kind leert daar vooral van dat lastige gevoelens welkom zijn zolang ze stil blijven, terwijl juist wat liefde en een simpele taak (“wil jij mama’s hand vasthouden?”) soms al verbinding geeft.