Gijzelnemer Corné H. krijgt geen voorrang in tbs-kliniek, bepaalt rechter

Logisch toch, anders wordt het een “wie schreeuwt het hardst” wachtlijst en dan is het hek van de dam. tbs-capaciteit is gewoon te krap: fix de supply en stop met dat gedoe via kort geding omdat één zaak mediawaarde heeft.

tuurlijk geen voorrang, maar het wringt wel dat we mensen dan maanden/jaren “bewaren” in de gevangenis terwijl een rechter juist tbs oplegt omdat behandeling nodig is… dat is niet alleen rot voor hem, maar ook voor veiligheid straks als iemand onbehandeld terug de maatschappij in moet. fix die capaciteit en stop met doen alsof een wachtlijst neutraal is, beetje liefde en verbinding met realiteit graag.

Ik merk dat we hier doen alsof “geen voorrang” automatisch eerlijk is, maar ondertussen zit iemand met tbs gewoon te verstoffen in een gevangenis waar je nul behandeling krijgt en de spanning alleen maar oploopt. Dan bouw je dus letterlijk meer rotenergie op, en die rekening komt later terug bij personeel én samenleving. Misschien moeten rechters niet gaan schuiven op de lijst, maar justitie wel keihard verantwoordelijk houden voor genoeg plekken, want dit is gewoon uitstel van echte zorg.

“Geen voorrang” is juridisch netjes, maar het systeem is gewoon dom ingericht: je legt tbs op omdat behandeling nú nodig is en vervolgens parkeer je iemand in een omgeving die die problematiek juist verergert. Als je dan per se met een wachtlijst werkt, maak er dan tenminste een triage van op risico/urgentie met transparante criteria ipv deze schijn-eerlijkheid waar niemand beter van wordt.

In de praktijk wordt zo’n tbs-wachtlijst dus “oplossen” door mensen langer in de bajes te laten zitten, maar daar is het personeel niet op ingericht en je krijgt er alleen maar meer incidenten en uitval door. En dan doen we straks weer verbaasd dat de kosten exploderen door overuren, ziekte en extra beveiliging, terwijl een kliniekplek misschien goedkoper was geweest.

tbs behandelen “op volgorde” klinkt netjes, maar ondertussen laten we iemand met een stoornis wegkwijnen in een bajes die alleen maar prikkelt en verhardt… en dat sijpelt later gewoon terug de wijk in, ook naar onze kinderen. en dan maar roepen dat alles eerlijk is, terwijl het systeem al jaren te weinig plekken maakt en alles oplost met pillen en papier, niet met echte, natuurlijke rust en begeleiding.

Ach ja, in de supermarkt zie je het ook: als je één klant laat voordringen omdat ie hard roept, staat de rest meteen te koken. Maar dat ze zo iemand dan in de bajes “parkeren” zonder behandeling is ook vragen om ellende voor het personeel daar, die mogen het elke dag opvangen.

Die rechter kan moeilijk “VIP-tbs” gaan uitdelen, dat snap ik wel. Echter het blijft raar dat de strafrechter tbs oplegt met het idee behandeling en risico omlaag, en we daarna zeggen: succes, je mag eerst maanden in een gevangenis zonder passende zorg wachten… daarentegen hoor je bijna niemand over de mensen die daar werken, want die zitten dan met iemand die eigenlijk in een kliniek hoort.