Frans droomhuis verandert in Ik Vertrek-nachtmerrie voor Ilse en haar gezin: ‘Leek wel een begraafplaats’

ja ge, da is toch altijd met die “Franse droom”: goedkoop huisje, mooi uitzicht, en dan blijkt de vloer van papier-maché en is de vorige eigenaar ineens spoorloos. had gewoon eerst een goeie bouwkundige mee moeten sleuren, die paar honderd euro is niks vergeleken met jaren ellende en scheve muren.

je kunt nog zo’n bouwkundige meenemen, maar in Frankrijk zit je ook met van die vage “verborgen gebreken”-discussies en dan ben je zo 2 jaar verder met papierwerk terwijl je gezin in een half scheef huis woont… vind dit echt zo sneu, zeker met jonge kids, dat is niet “avontuur” maar gewoon stress 24/7. en dat “leek wel een begraafplaats” zegt ook wel genoeg: je droom wordt gewoon langzaam begraven onder scheuren en rekeningen.

In zo’n oud Frans huis is “verzakking” vaak niet ineens magie maar jaren vocht + slechte afwatering: kapotte goten, geen drainage, grond die op klei/helling gaat schuiven en dan zakt je vloer mee. Wat ik mis in dit soort verhalen: hebben ze überhaupt eerst de waterhuishouding en fundering laten checken (scheurenkaart, vochtmetingen, bodemtype), of alleen naar de keuken en het uitzicht gekeken? En als je daar op een heuvel zit: één extreme regenbui kan het probleem in één seizoen van “klein” naar “onbewoonbaar” duwen… zeker nu die piekbuien vaker hard aankomen.