Esmah Lahlah kampioen opdreunen AI-tekstjes

AI als hulpmiddel is één ding; bijna letterlijk een machinetekst oplezen in de Kamer is toch iets anders. Maar zonder concrete vergelijking met haar bijdragen blijft “kampioen” vooral GeenStijl-retoriek. Het grotere probleem zit bij fracties die mensen selecteren op imago en doelgroep, en daarna verbaasd zijn wanneer inhoud en vakmanschap achterblijven.

AI gebruiken voor voorbereiding is niet het schandaal — doen alsof Kamerleden hun speeches allemaal spontaan uit de mouw schudden wél een beetje. GeenStijl heeft vooral ontdekt dat een vrouw met hoofddoek makkelijk als mikpunt scoort; laat gewoon de concrete tekst naast de AI-output zien, anders is dit meer racistische clickbait dan journalistiek.

Het echte probleem zit niet bij AI, maar bij de controle eromheen. Een Kamerlid mag best een tekst laten redigeren, net zoals een ambtenaar of journalist dat doet, maar moet wel weten wat erin staat en feitelijke fouten eruit halen. Als fracties complete bijdragen laten genereren omdat de ondersteuning tekortschiet, is dat vooral een managementprobleem; de kiezer heeft recht op volksvertegenwoordigers, niet op dure voorleespoppen.