Een tweede ondernemer waagt zich aan het Rotterdamse pretparkhoofdpijndossier. De stad is allesbehalve enthousiast

Feit is dat je met ik wil niet met de gemeente praten al meteen laat zien dat je vooral je eigen zin komt doordrukken, en dan hoef je niet verbaasd te zijn dat Rotterdam de hakken in het zand zet. En los van wonen versus pretpark, zo’n oud verbrandingsterrein eerst echt saneren is geen detail, als daar later gedoe met vervuiling of fijnstof uit bouw/verkeer komt zit de wijk met de gezondheidsrekening. 2000 bezoekers per dag in Zuid, succes met de files en het gezeur over geluid…!!!

Rotterdam-Zuid schreeuwt om betaalbare woningen en publieke ruimte, niet om nóg een speeltje waar de winst privaat is en de overlast (verkeer, handhaving, “veiligheid”) weer bij de wijk en gemeente wordt gedumpt — classic. En die 200 “banen” zijn vast weer flex/laagloon met weekenddiensten, oh ja want ondernemersrisico is heilig maar fatsoenlijk wonen is ineens “niet rendabel”. “Ik wil niet met de gemeente praten” zegt ook genoeg: deze man wil gewoon z’n zin doorduwen en daarna janken dat de overheid lastig is.

Ik zie het elke dag: we hebben nu al te weinig personeel voor ambulance, SEH en handhaving, maar als er straks elk weekend 2000 man op zo’n plek afkomen mag de “publieke kant” het weer oplossen als het misgaat. En dan die houding van ik praat niet met de gemeente… prima joh, maar kom dan ook niet janken als je vergunningen, bereikbaarheid en veiligheid ineens “tegenwerken”. bouw daar gewoon woningen en een fatsoenlijk parkje, daar heeft Zuid écht wat aan.

die man roept “ik praat niet met de gemeente” en dan wil ie wel 2000 bezoekers per dag tussen saneringsgrond en woonwijken… lekker voorbeeld voor onze kinderen: regels zijn voor anderen. als je écht iets voor Zuid wil, maak er een natuurlijk speel- en groenstuk van waar kids gewoon vrij kunnen rennen zonder ticket, hekken en E-nummers overal, en bouw die woningen eromheen bewust en rustig.