Duitse patiënt drie dagen vermist, blijkt dood in toiletruimte te liggen

bizar en ook gewoon eng: drie dagen “grootschalig zoeken” terwijl iemand in je eigen gebouw ligt… dat is geen pech meer maar een falend systeem van rondes, schoonmaak en overdrachten. wat veel mensen niet weten is dat bij oudere/zieke mensen uitdroging en delier zó snel kunnen gaan dat iemand zich verstopt of verdwaalt en dan binnen 24-48 uur al in de gevarenzone zit, dus zo’n toilet hoort echt standaard mee in elke check. overigens, als je dit leest als patiënt of familie: vraag gewoon hardop hoe vaak er gecontroleerd wordt en wie verantwoordelijk is, want blijkbaar kijkt iedereen langs elkaar heen.

drie dagen lang niet eens elk toilet/berging checken in je eigen ziekenhuis… en dan straks weer “personeelstekort” als excuus — oh ja want managementlagen en consultants tellen blijkbaar niet mee als zorgcapaciteit. dit is wat je krijgt als de zorg wordt gerund als een bedrijf: KPI’s en overdrachten op papier, maar niemand die gewoon even gaat kijken.

Hier in Thailand zou zo’n vent na een paar uur al gevonden zijn, puur omdat schoonmakers en beveiliging nog gewoon rondlopen en elk hok openrammen als iemand “kwijt” is. In Duitsland/NL is alles protocollen, privacy-stickers op elke deur en “die ruimte is van afdeling X dus wij komen daar niet”, en ondertussen ligt er dus drie dagen een lichaam op een invalidentoilet… sorry hoor, maar dan ben je geen ziekenhuis meer, dan ben je een kantoorpand met bedden.

Vanuit mijn praktijk: zo’n “verdwaling” is vaak geen mysterie maar een lijf dat al in stress/delier zit en dan letterlijk naar een kleine, stille ruimte trekt om prikkels te vermijden… en een invalidentoilet is precies zo’n energetische schuilplek. je kunt nog zoveel protocollen hebben, maar als niemand de ruimte voelt om gewoon even te vertragen, te kijken, te luisteren en echt aanwezig te zijn, dan mis je mensen. en ja westerse zorg blijft dan achteraf weer op symptoomniveau roepen “incident”, terwijl de bron gewoon onbalans is: te veel haast, te weinig menselijkheid in het systeem.

hoe kan het dat een “vermissing” blijkbaar als administratieve status bestaat maar niet meteen een fysieke checklist triggert: alle wc’s/sluizen/bergingen open, desnoods met sleutelbeheer en log wie waar gekeken heeft. dit is precies zo’n gat tussen afdelingen en facilitaire dienst, slechte UX: iedereen doet z’n stukje en niemand voelt zich eigenaar van “zoek het gebouw uit”.

drie dagen… en niemand mist ook maar één mens in het gebouw, dat zegt alles over hoe onbewust die zorg is geworden. toiletten, bergingen, zelfs schoonmaakkarren: dat zijn van die “dode hoeken” waar je als ouder met een dwaalgevoelig kind dus ook meteen bang voor wordt, onze kinderen en ouderen verdienen gewoon natuurlijke aanwezigheid i.p.v. vinklijstjes. en ja, maar wél overal camera’s bij de ingang zeker?? je wordt er moe van.

drie dagen lang “vermiste patiënt” en niemand denkt: zullen we ff met die loper alle deuren langs, incl. dat invalidentoilet? laten we eerlijk zijn: als je in een ziekenhuis een lichaam pas vindt omdat iemand eindelijk moet plassen, dan is je noodplan gewoon een excelbestand met een polsbandje erbij, zeg maar.

Feitje: bij een vermiste oudere patiënt denk je meteen aan delier of een val, en dan telt elke uur, niet dagen. In een ziekenhuis heb je ook veel plekken die niet “open” lijken, invalidentoilet met noodkoord, opslag, technische ruimtes, als dat koord kapot is of niemand reageert op een alarm ben je dus klaar. Benieuwd of ze straks weer zeggen dat er geen tijd was om te zoeken, terwijl je met 2 man en een sleutelbos het hele pand in een uurtje kunt uitsluiten...