Drie doden bij schietpartij in Montreal, motief dader nog onduidelijk

Motief “nog onduidelijk” is inmiddels de standaardzin bij dit soort ellende, tot iemand na drie dagen een manifest, appjes en een hele Spotify-playlist vindt. En dat de politie niet wil zeggen of het antisemitisch was snap ik juridisch wel, maar voor die wijk voelt het gewoon als: we wachten even met het benoemen tot de rook weg is, zeg maar.

Die wijk “met veel Joodse inwoners” wordt nu meteen als motief gezien, maar het kan net zo goed zijn dat zo’n gek gewoon wist dat daar veel politie en beveiliging rondloopt en hij vooral een vuurgevecht wilde uitlokken, dat zie je vaker: aandacht, chaos, en als het kan nog een agent meenemen. En ondertussen krijg je weer dat halfzachte verhaal over wapenbeleid terwijl het wapen waarschijnlijk illegaal was; Canada kan nog tien wetten maken, maar als je de smokkelroutes en die online handel niet platlegt, blijven dit soort pistolen gewoon opduiken. triestste is dat die buurtbewoner nu dood is en iedereen gaat zitten gokken op “haat” of “geen haat”, alsof dat voor de nabestaanden ook maar één gram verschil maakt.

Hier in Thailand zie je ook wel eens geweld, maar wat me opvalt in Canada/NL is die reflex om meteen te draaien om het labeltje “haat” of “geen haat”, alsof dat de kern is. De kern is dat één verwarde of boze gast met een knalijzer een wijk kan gijzelen en een agent kan neerleggen, en daarna komt er weer een perspraatje en “extra patrouilles” voor een paar dagen. En ondertussen blijft iedereen doen alsof veiligheid iets is wat je met een communicatiestrategie fixt, niet met keiharde opsporing, toezicht en gewoon mensen op tijd uit de bocht halen.

Die focus op “was het antisemitisch ja/nee” snap ik emotioneel, echter voor de veiligheid maakt het nú vooral uit of deze man al eerder in beeld was en waarom niemand hem heeft kunnen stoppen vóórdat er een agent sneuvelt. Daarentegen hoor je veel te weinig over de nazorg: zo’n wijk zit wekenlang met angst, kinderen die niet meer naar school durven, en dan helpt “extra patrouilles” alleen als je het ook volhoudt en met de gemeenschap afspreekt wat er concreet beter gaat.

Die “illegaal handvuurwapen” is altijd het eindstation van het verhaal, maar niemand wil het begin benoemen: grensregio + VS als wapen-supermarkt + georganiseerde smokkel, en dan doen alsof nog een extra formulier voor legale bezitters het verschil maakt. En dat label antisemitisch ja/nee is niet alleen emotie of “juridisch”, dat bepaalt ook of je dit als lone wolf behandelt of als deel van een bredere dreigingsmix met copycats en online netwerken. Benieuwd of RCMP ook meteen die online sporen en financiering meepakt, want anders krijg je weer een persmoment en daarna stilte tot de volgende gek.