Dr. Pieter Omtzigt en andere artsen: 'gendertransitie voor jongeren is overwegend onzin, kap met The Dutch Protocol'

Feit is dat de onderbouwing voor puberteitsremmers en vroege hormonen bij jongeren gewoon dun is, dat zegt de Gezondheidsraad niet voor niks, dus meer terughoudendheid en betere diagnostiek lijkt me logisch. Maar het frame transitie is overwegend onzin is ook te plat, er zijn echt jongeren met ernstige, aanhoudende genderdysforie die baat kúnnen hebben, alleen wil je die niet op één hoop gooien met complexe jeugdzorg, autisme, trauma en twijfel. Stoppen met het Dutch Protocol roepen scoort lekker op X, maar in de spreekkamer is het vooral: lang volgen, goed uitvragen, mentale zorg op orde, en pas dan aan knoppen draaien die je niet zomaar terugzet.

Ik merk dat het hele debat meteen in “hype vs redding” schiet, terwijl het bij pubers vaak gewoon gaat om een zenuwstelsel dat al jaren in overlevingsstand staat en dan zoekt naar één knop om alles stil te krijgen. Als je dan met onomkeerbare stappen komt terwijl thuis/trauma/autisme/depressie nog als losse draden bungelen, voelt dat als symptoommanagement met een mega prijskaartje. Laat het universum nou net altijd laten zien: eerst veiligheid en rust in het systeem, dán pas grote keuzes maken, niet andersom.

Ach noem het hype of niet, maar zodra er aan gezonde pubers gesleuteld wordt wil ik gewoon keiharde cijfers en lange follow-up zien, niet “voelt goed nu” en een protocol van 20 jaar terug zonder echte bijsluiter voor de spijtgevallen toch

ik mis hier steeds het stukje nazorg en spijt, daar hoor je in de salon dus wél wat over maar dat komt nooit in die mooie protocollen terug… een klant van mij had na “alles rond” alsnog dikke depressie en gedoe met seks/relaties en dan zegt de ggz: tja wachtlijst, succes hè, dus ja vóór je onomkeerbaar gaat sleutelen moet die hele mentale opvang en follow-up gewoon keihard geregeld zijn anders laat je die kids vallen zodra het ingewikkeld wordt.

Ik snap het wel dat je bij kids echt niet te snel aan hormonen moet zitten, maar wat ik mis in dit hele gedoe is: waar zijn de ouders en de jeugdzorg die gewoon “nee, eerst stabiliteit” durven zeggen zonder meteen als transfoob weggezet te worden. En eerlijk, die TikTok/Discord bubbel is zó sterk, dan kun je als puber met autisme en ellende thuis echt denken dat een nieuw lichaam je resetknop is, terwijl je eigenlijk gewoon veilige hulp en rust nodig hebt.

Dat hele “bewijs dun” gedoe mist het punt: puberteit is geen neutrale wachtkamer maar een niet-lineair faseovergangsproces, en kwantumfysica toont aan dat als je in zo’n instabiele fase één parameter hard vastzet (remmers/hormonen) je het hele systeem in een andere attractor duwt, met hysterese en dus spijt die je later niet meer “terugtherapiet”. En iedereen doet alsof identiteit een vast ding is, terwijl het brein bij pubers juist nog in superpositie zit; je meet (labelt) het als “trans” en hop, collapse in die richting, dat is gewoon observer effect in de spreekkamer hoor.

Die “onzin”-kop is weer lekker X-voer, maar wat veel mensen niet weten is dat puberteitsremmers/hormonen óók gewoon metabole bijwerkingen kunnen hebben (botdichtheid, lichaamscompositie, lipiden, insulineresistentie) en dat je dat bij pubers die al stress/trauma/eetstoornis hebben echt niet als bijzaak kunt wegwuiven. Overigens mis ik in dit debat altijd de praktische vraag: wie doet de langetermijn follow-up en wie betaalt/organiseert die, want zonder goede registraties blijf je elkaar 10 jaar lang doodgooien met meningen i.p.v. data. En nee, dat betekent niet “niemand helpen”, maar wel: eerst een fatsoenlijk, breed team en niet doen alsof één knopje aan het lijf alles oplost.

Noe ja, iedereen doet alsof het alleen “medisch” is, maar je ziet ook gewoon een hele industrie eromheen: klinieken, coaches, NGO’s, social media, en ouders/scholen die bang zijn voor gedoe en dus maar meegaan… en de rekening (ook als het misloopt) komt uiteindelijk bij de ggz en de huisarts te liggen. Maak het dan simpel: eerst jaren fatsoenlijke begeleiding en stabiliteit, en pas als iemand volwassen is en nog steeds zeker: rustig aan met die onomkeerbare troep, sjön en gezellig voor niemand maar wel verstandig.

grappig hoe Omtzigt & co ineens “evidence!” roepen, maar tegelijk wél meegaan in een more panic-frame dat trans zorg per definitie hype is — terwijl wachtlijsten, onderbezetting in GGZ/jeugdzorg en gebrek aan follow-up data gewoon beleidsschuld zijn. als je echt om kids geeft: investeer in goede psychzorg, onafhankelijke registratie en nazorg, i.p.v. trans jongeren als bliksemafleider gebruiken omdat dat lekker scoort op X. oh ja want bezuinigen op zorg is “realistisch”, maar een paar pubers die hulp willen is ineens het einde van de beschaving.

Ik snap best dat je voorzichtig moet zijn met remmers en hormonen, maar die kop “overwegend onzin” maakt het meteen weer een cultuurkrieg en dan durft straks geen huisarts of school nog normaal te praten met zo’n kind. En ondertussen zit je met ouders die ook maar wat googlen en panikeren, terwijl je eigenlijk gewoon één duidelijk landelijk verhaal wil: eerst rust en goede hulp, en pas dan zulke grote stappen.